artikel

‘Oplichters, die aannemers’

bouwbreed

‘Oplichters, die aannemers’

Het heeft een tijd geduurd, maar het is zo ver: de ver- en nieuwbouwprojecten op Schiphol zijn opgeleverd.

Hierdoor worden passagiers niet meer gecontroleerd bij de gates,maar in centrale ruimtes. Schengen- en niet-Schengenreizigers worden gescheiden. En, zoals dat gaat in Nederland, de eerste vraagtekens worden alweer geplaatst: is er wel voldoende onderhandeld met die aannemers? Heeft Schiphol wel een goede prijs gekregen?

Op basis van ‘vierkantemeterprijzen’ is het namelijk wel een erg duur project geworden. Tsja, het is ook maar net welke vergelijking je maakt: de prijs van een standaard utiliteitswerk is niet te vergelijken met de prijs voor een vliegveld met al zijn specifieke kenmerken. Maar daar staan we voor het gemak niet bij stil, het ligt altijd aan die ‘oplichters’.

Ongetwijfeld hoorde u deze geluiden ook toen bekend werd dat de verbouwing van paleis Huis ten Bosch ‘iets’ duurder uitviel. In eerste instantie werden de kosten voor de verbouwing geschat op zo’n 35 miljoen euro. Inmiddels is aangegeven dat dit oploopt richting de 60 miljoen! En je raadt het al, het eerste dat ik op een verjaardag afgelopen weekend hoorde was: “Ze hebben zeker de verkeerde aannemer geselecteerd.” “Zeker weer die aannemer die er een slaatje uit probeert te slaan.” “Bij aanbestedingen duiken die aannemers altijd maar met de prijs, om te hopen dat ze eens werk binnenhalen. En dan later lekker die prijs opplussen.” “Oplichters, die aannemers.”

Hebben we deze reputatie in de bouw gekregen of gecreëerd? Of is het puur de beleving in de zin van ‘het gaat al dertig jaar zo’? Ik kom nog maar net kijken en ga er niet over oordelen. Maar één ding is zeker: het beeld dat men heeft is ouderwets, en daar moeten we vanaf zien te komen!

Ingeborg van den Ban Tendermanager Strukton Worksphere Projecten

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels