artikel

Een plan van aanpak is als een Ikea-kastje

bouwbreed

Een plan van aanpak is als een Ikea-kastje

De markt verandert snel. Zeer snel. Het belang van ‘soft skills’ neemt toe. Sterker nog: zijn voorwaardelijk geworden voor het tenderen en realiseren van een project. In een aantal artikelen belicht Rutger van der Werf, tendermanager bij Hurks, een aantal competenties die nodig zijn om een échte omslag in de markt te krijgen.

Vakoverstijgende competenties als luisteren, abstraheren en concretiseren dragen allemaal bij aan de omslag die we in de bouw met elkaar moeten maken. Zowel in ons denken als in ons doen. Het bouwproces begint bij engineering, dat verantwoordelijk is voor een goed onderbouwd en oplossingsgericht plan van aanpak. Centraal staat: output is input. Dat wil zeggen dat het eindproduct van een fase, zoals de afronding van het voorlopig ontwerp (VO), geldt als input van de opvolgende fase: de uitwerking naar definitief ontwerp (DO) en later bestek.

Als dit proces constructief verloopt, worden gemaakte keuzes gehonoreerd en in de volgende fase niet opnieuw ter discussie gesteld. Wel wordt de keuze verder verdiept en naar een hoger concreet niveau getild. De overdracht van de ene fase naar de andere blijft niet beperkt tot een moment, maar kent een overdrachtsperiode. Een overlapperiode dus. In de afronding van de ene fase zouden sleutelfiguren van de opvolgende fase al aan het team moeten deelnemen.

Ik vergelijk een plan van aanpak wel eens met een handleiding van een Ikea-kastje. Je ontvangt een doos met onderdelen, schroeven en houten pinnen met een uitermate overzichtelijke handleiding. Daarin staat precies weergegeven wat je hebt gekregen en wat je ermee moet doen. Zo’n handleiding is wereldwijd hetzelfde en wordt ook overal op dezelfde manier geïnterpreteerd.

Dat is heel knap. In de bouw stellen we een werkplan op van zestig pagina’s dat regelmatig voor meerdere uitleg vatbaar is. Terwijl dat niet hoeft, want de kennis is er! Maar ergens in het proces gaat het nog geregeld mis. Ons ‘output’-denken is dus niet 100 procent. Ondertussen leidt het heroverwegen van gemaakte keuzes tot verlies van vertrouwen bij de klant. Dat kost veel tijd en dus geld! Daar moeten we iets aan doen.

Of gelijkwaardig…

Hoe moet het dan wel? We zouden elkaar eerder bij de verschillende processen moeten betrekken. De uitvoering moet eerder bij engineering aanschuiven om zich een goed beeld te vormen van wat de klant wil en wat er moet gebeuren om dat mogelijk te maken. Daarnaast zou de vraag van de opdrachtgever centraal moeten staan en niet de prijs of ons eigen idee van hoe het moet.

De opgave moet zijn: hoe maximaliseer ik plaats, prijs en positie en behoud ik een stabiel proces? Bij inkoop gaat het dan bijvoorbeeld niet alleen om wat het kost, maar ook om de partij waarmee je in zee gaat en de kwaliteit van je product. Het wegingsmodel moet als het ware groeien. Want wiens belang stellen we voorop als ‘goedkoop’ het criterium is. OG betekent ‘Of gelijkwaardig’. Niet ‘Of goedkoper’.

Hetzelfde geldt voor het opstellen van een planning. Die moet haalbaar zijn zonder in te boeten aan de kwaliteit van het geleverde. En bij een oplevering moeten we opleverpunten niet van een opzichter of de opdrachtgever laten afhangen, maar van ons eigen kritische vermogen. We moeten zélf vinden dat het klaar is.

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels