artikel

Stad is magneet voor vrouwen – bouw maar!

bouwbreed

Stad is magneet voor vrouwen – bouw maar!

Het stijgende aantal academisch gevormde vrouwen zorgt voor een blijvende voorkeur voor wonen in de Randstad. Vooral Amsterdam is populair.

New York, Londen, Praag en Berlijn zijn stuk voor stuk hot. En ook de belangrijkste Nederlandse steden trekken steeds meer nieuwe bewoners. Amsterdam kreeg er in de eerste drie maanden van dit jaar ruim drieduizend inwoners bij, een derde van de totale groei in Nederland. Hipsters die de publieke ruimte koloniseren en een dreigende oververhitting op de woningmarkt bepalen het beeld.

Niet alleen de stad zelf maar de hele metropoolregio groeit. Den Haag en Rotterdam blijven iets achter maar plussen net als de meeste regionale centra van het land. Kleine dorpen krimpen.

Meisjesstad

Vooral bij jonge vrouwen is de stad in trek, zeker universiteitssteden. Utrecht is een echte meisjesstad geworden. Op elke honderd jonge mannen wonen er 140 jonge vrouwen. En dat terwijl er meer mannen dan vrouwen van begin twintig zijn in Nederland.

Waar komt de magneetwerking vandaan? Uiteraard zien we hier het emancipatiesucces terug. Vrouwen passeren mannen in diplomabezit en jonge vrouwen verdienen inmiddels meer dan mannen. De stad als roltrap voor het feminiene succes. Maar individuele carrière is niet meer genoeg in onze tweeverdienerssamenleving. Samen sta je sterker: dubbel verdienen, en een dubbel sociaal netwerk maximaliseren je kansen, sociaal en economisch gezien. Zowel voor hem als voor haar. En dan blijkt de stad een effectieve sorteermachine voor liefde en welvaart.

Dat geldt uiteraard niet voor iedereen. U gaat uiteraard voor de ware liefde, we zien zuivere romantiek als enige drijfveer van onze keuzes. Zo gezien speelt de stad daarin nauwelijks een rol.

Liefde en stad samen

Achter de coulissen van ware liefde laat zich echter een andere werkelijkheid zien. Liefde en stad blijken terdege samen te hangen. De stad faciliteert, reguleert en verwerkt onze spontane drijfveren in een nieuwe maatschappelijke ordening. De stad helpt bij de opkomst van randstedelijke superkoppels en regionale diversiteit.

Een nauwkeurige blik op de wat abstracte werkelijkheid laat zien dat vrouwen van rond de veertig die op het platteland zijn geboren, naar de Randstad trokken en daar een gezin hebben gesticht door die verhuizing financieel succesvoller zijn dan hun zussen. Dit geldt vooral voor academici. Voormalige plattelandsmeisjes die naar de Randstad togen verdienen meer dan de achterblijvers. Bovendien verdienen hun partners meer. Op langere termijn gaat het om behoorlijke bedragen. Het kan je in de loop van het leven een huis schelen.

Dat is nog niet alles. Vrouwen die in de loop van hun leven hebben geïnvesteerd in een academische opleiding en in een verhuizing naar de Randstad blijken bovendien bijna twee keer zo vaak kids te hebben met een academisch gevormde partner. Vrouwen die hebben gestudeerd maar de Randstad links hebben laten liggen hebben meer kans op kinderen met een lager opgeleide man. Dus? De cijfers liegen niet.

Kinderen van laagopgeleide vaders of van laagopgeleide moeders halen minder vaak een goede citoscore. Maar zelfs als die kinderen hetzelfde scoren, ontstaat er tot het derde leerjaar vwo toch verschil ten nadele van kids van een laagopgeleide vader. Na enkele jaren zijn ze vaker gestopt of op een lager niveau terechtgekomen.

Kil?

Relaties bestaande uit hoog-laagcombi’s zijn dus vanuit het oogpunt van hoogopgeleide vrouwen (en mannen) ook nadelig voor de toekomstige kansen van de kinderen. Het mag kil klinken, maar het ideale plaatje is: doorleren, naar de Randstad, daar een academische partner vinden en met hem kinderen krijgen. Voelt u de magneetwerking al een beetje?

Niet Friesland of Zeeland steelt de show maar de Randstad. Vrouwen hebben dat blijkbaar door. Misschien niet altijd bewust, want nog steeds gaat het voor velen om niets anders dan de mooiste dag van hun leven. Als ze echter verhuizen naar de Randstad, is het eventueel ook de meest lucratieve dag van hun leven.

Het kan bijna niet anders of de almaar stijgende aantallen academisch gevormde vrouwen zullen zorgen voor een blijvende voorkeur voor wonen in randstedelijk gebied, soms in de centra, soms erbuiten. Bouwen maar!

Jan Latten, hoogleraar sociale demografie Universiteit van Amsterdam en hoofddemograaf Centraal Bureau voor de Statistiek

Reageren op dit artikel? Mail dan naar redactie@cobouw.nl of via Twitter op @Janlatten

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels