artikel

Generatie Flex wil flexibel wonen

bouwbreed

Generatie Flex wil flexibel wonen

Volwassen worden is tegenwoordig een uitermate fluïde proces. Twintigers gedragen zich als tieners en veel dertigers leven alsof ze tien jaar jonger zijn. Jongvolwassenen kennen nou eenmaal steeds minder zekerheden in het leven. Vaste baan, partner, kind en huis? Veel dertigers zijn er – al dan niet noodgedwongen – nog niet klaar voor.

In de jaren ’70 volgde men het pad naar volwassenheid volgens een vaststaand ritueel: het huwelijk. Dat opende alle deuren. De bruidegom, die uiteraard de kost verdiende, haalde zijn bruid op vanuit haar ouderlijk huis en als meneer en mevrouw nestelden ze zich in hun eigen woninkje. Dat betekende groen licht voor de seksuele omgang waarop negen maanden later de eerste baby zich aandiende.

Tegenwoordig kennen de paden allerlei routes en bestemmingen. Van de 23-jarigen is ongeveer de helft uit huis, maar dat betekent niet dat ze dat ook blijven. Sommigen keren als boomerangkid terug.

En verder? Vaste baan? Moeilijk met 1,8 miljoen flexibele banen. Vaste relatie? Moeilijk als je twijfelt of je verliefd bent. Kinderen? Moeilijk als je denkt dat kinderen je carrière hinderen. Koophuis? Ook moeilijk. En ga zo maar door.

De CBS-cijfers van vandaag over de flexgeneratie laten zien dat de grootste verandering in de afgelopen tien jaar om baanzekerheid gaat: van de eindtwintigers heeft net iets meer dan de helft een vaste baan. Tien jaar geleden gold dat voor de midtwintigers. Een belangrijk oorzaak is de flexibilisering van de arbeidsmarkt, die sterk doorzet. Vooral twintigers proeven de tijdgeest. En er speelt meer.

Ufuk (26 jaar): ‘Ik geloof niet meer zo in een vast contract. Ik geloof ook niet in een baan waarin je iets voor dertig jaar doet. Daar verandert de wereld te snel voor. Daarnaast zou ik doodongelukkig worden als ik tien jaar hetzelfde doe.’

Deels is het ook een keuze om je niet te binden, om vrij te kiezen en voor ‘het ultieme’ te gaan. De twintigers vormen een aanstormende generatie opgegroeid in de jaren dat het grote genieten furore maakt als belangrijk levensdoel. En ze willen alle opties open houden. Ook dàt is Generatie Flex.

Ook op relatiegebied. ‘Heb je een relatie?’ levert soms iets onduidelijks op als ‘een beetje wel en een beetje niet’. Een soort flexibele relatie dus. En als ze het op een gegeven moment wèl weten is ook dat vaker omkeerbaar. Ruim één op de drie huwelijken loopt uit op twee exen. En na het dertigste levensjaar gaat de onbestemde levensloop voor velen gewoon door. Geen wonder dat menig afgestudeerde lekker in zijn studentenwoning wil blijven zitten. Of dat ex-studenten gezellig als huisgenoten richting midlife-crisis gaan. Ook zo kun je flexibel stedelijk wonen op een centrale plek in de stad.

Kim (27 jaar): ‘Ik woon in een kleine kamer in het centrum van Amsterdam. Dat vind ik heel belangrijk. Ik hou van op het terras zitten en lekker eten en daar zit ik nu middenin.’

In de veelomvattende bestaansonzekerheid biedt de stad nog enig houvast: je vindt er lotgenoten, partners die ook zoekende zijn, je kunt er genieten en je hebt meer kans op weer een tijdelijke baan. Kortom ‘Triumph of the City’ ligt voor de hand. Dat moet echter ook betaalbaar zijn.

Nieuwe oplossingen dienen zich aan. Alles op 28 vierkante meter bijvoorbeeld. Microwonen is beter betaalbaar maar ook zonder al te veel moeite inwisselbaar. Het zou wel eens dè trend voor jonge singles en middelbare exen kunnen worden. De hoogtijdagen van eengezinswoningen zijn voorbij. Leve de paar vierkante meters die ruim voldoende zijn voor je digitale leven. Net als in Londen, Tokio, New York City doop je straks in Almere je kamer gewoon om tot loft en roept: “Dit is mijn huis!’’

Jan Latten, CBS hoofddemograaf en hoogleraar sociale demografie aan de Universiteit van Amsterdam

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels