artikel

Een papieren tijger!

bouwbreed

De betalingstermijnen in de bouw zijn lang. En voor vele (onder)aannemers die werkzaam zijn voor de overheid of grotere opdrachtgevers, vormt dat een groot probleem. Het is dan ook toe te juichen dat de politiek dat wil aanpakken, zo is er enkele dagen geleden ‘Initiatiefnota late betalingen’ verschenen’.

Een van de hoofdpunten van deze nota is dat bij wet een maximale betalingstermijn van zestig dagen wordt opgelegd aan grote bedrijven. Uitzonderingen daargelaten, dienen dergelijke opdrachtgevers een hoge(re) rente te betalen. Dat is mooi, maar feitelijk is in de wet al een handelsrente opgenomen van thans 8,15 procent op jaarbasis. En dat is al ruim meer dan je bij de bank krijgt.

Hoewel de nota er ook naar streeft de bewijspositie van de onbetaalde ondernemer te verbeteren, ben ik toch bang dat enkel de verhoging van de handelsrente geen soelaas biedt. Want het is nog altijd de ondernemer zelf die zijn recht moet halen. En in al mijn jaren als advocaat heb ik nooit gezien dat discussie over rente tot een procedure leidt. Rente is eigenlijk nooit meer dan een bijkomend punt, dat vaak zelfs vergeten wordt als het op een minnelijke regeling aankomt!?

De vrees is dus gerechtvaardigd dat een hogere rente en een striktere betalingstermijn in de praktijk niet veel succes zullen effectueren. Hoe prijzenswaardig dit initiatief ook is, er zal meer moeten gebeuren om grote wanbetalers tot spoedige betaling van kleinere opdrachtnemers te krijgen. De oplossing heb ik niet zomaar voorhanden, maar wat te denken van de mogelijkheid dat de curator een wanbetaler aansprakelijk kan stellen voor het onbetaald laten van een kleinere ondernemer die vervolgens failleert?

Gert van Gorcom, huisadvocaat AFNL en NOA

Reageren op deze column? Dat kan via redactie@cobouw.nl of via Twitter op @CobouwNL

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels