artikel

Blog: Het woelige leven van een Zwolse portiekflat

bouwbreed

Blog: Het woelige leven van een Zwolse portiekflat

Tweeënvijftig jaar oud is hij inmiddels. De koningin was erbij toen hij werd opgeleverd. Cabaretier Wim Kan ook. Nu staat hij er wat verloren bij. De starter wil hem en zijn soortgenoten niet meer. Het woelige leven van de miljoenste naoorlogse woning.

“Die oude kleine flatjes bedoelt u? Daar hebben we er wel één of twee van ja. Heeft u interesse?” Het is de eerste keer dat de medewerker van het makelaarskantoor een vraag krijgt over deze woningen. “Ze gaan niet als warme broodjes, zal ik maar zeggen.”

Hoe anders was het ruim vijftig jaar geleden. Koningin Juliana reisde hoogstpersoonlijk af naar Zwolle om de oplevering van de miljoenste naoorlogse woning luister bij te zetten (zie foto). Cabaretier Wim Kan schreef zelfs een gedicht over de miljoenste flat. “Het is geen huis, het is een flat/Maar dat doet niet af aan de pret/ ’t Is enkel neergezet/Voor het lopende buffet.”

 

De portiekflats zoals in de buurt Hogenkamp, van bijvoorbeeld Dura, Intervam en Indeco, waren een product van hun tijd. Bewoners hadden twee slaapkamers, een klein balkon en 70 vierkante meter woonruimte tot hun beschikking. Niet veel, ook toen niet. Toch was de “totaalindruk” van het echtpaar Hendriks, de eerste bewoners van de miljoenste woning, goed. Het oordeel: “Licht en gezellig”. Ook minister van Jan van Aartsen, minister van Volkshuisvesting en Bouwnijverheid, toonde zich dik tevreden. Volgens hem was er alle reden “tot dankbaarheid voor het bereikte resultaat in kwantiteit en kwaliteit”.

De Zwolse appartementen bleven lang in bezit van de stichting Bedrijfspensioenfonds voor de Metaalindustrie. Die verkocht de woningen na de eeuwwisseling aan een particuliere belegger. In 2006, vlak voor het begin van de economische crisis, gingen de woningen in de verkoop. Vraagprijs: 135.000 euro. Een “koopje”, volgens de verkoopmakelaar. Een groot aantal woningen wordt verkocht, veelal aan starters.

 

De afgelopen jaren verscheen er regelmatig een ooievaar op de balkonnetjes. Daarna kwam het ‘te koop’-bord. Inmiddels wachten ruim veertig portiekflats in Hogenkamp op een nieuwe eigenaar. Vraagprijs: Tussen de 110.000 en 149.000 euro. Wie er komt wonen moet bovendien rekening houden met een VvE-bijdrage van tussen de 50 en 150 euro per maand.

Hoe de verkoop gaat? Niet best, bevestigen twee verkoopmakelaars die niet bij naam genoemd willen worden. “Mensen willen liever voor bijna dezelfde prijs een grondgebonden woning.”

Hebben de portiekflats afgedaan? Waarschijnlijk niet. Uit cijfers van makelaarsvereniging NVM blijkt dat de verkoop van appartementen weer wat opkrabbelt. Ja, ook de prijs is aan het stijgen. Geldt dat ook voor de portiekflats in Zwolle? De twee makelaars betwijfelen het. “Misschien zijn ze gewoon te klein en te slecht onderhouden.”

Hoe zou het aflopen met de miljoenste naoorlogse woning? Worden dergelijke portiekflats – net als de jaren ’30-woning – op den duur toch weer populair? Gaan we er massaal klusflats van maken? Of worden deze complexen straks opgewaardeerd naar het voorbeeld van Mitros’ flatmettoekomst? Ik hoop het maar. Want je moet er toch niet aan denken dat de miljoenste naoorlogse woning – en zijn broertjes en zusjes – in verval raakt of ten prooi valt aan de sloophamer?

Martjan Kuit, redacteur Economie bij Cobouw

Reageer onder deze blog of via Twitter op @MartjanKuit of @CobouwNL

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels