artikel

Blog: Fietsen langs de bouwacrobaten in Amsterdam-Noord

bouwbreed

Blog: Fietsen langs de bouwacrobaten in Amsterdam-Noord

Een toeristische fietsroute langs de mooiste bouwprojecten van Amsterdam-Noord. Ik stapte op een ijskoude vrijdag op de fiets en zag rijzende gevels, kletterend beton en raspende heimachines.

 

Ik wilde het met eigen ogen zien. Een paar weken geleden had ik van de gemeente Amsterdam via e-mail een lijst gekregen met woningbouwprojecten in de stad. Totaal 5.203 woningen in aanbouw, stond er onderstreept. Zo druk is het jaren niet geweest, juichte de gemeente de weken ervoor in de kranten.

 


 

Hoe ziet die bouwdrukte in de praktijk eruit? Alleen bouwborden, of wordt er ook al hard gewerkt? Zien is geloven. Op een zonnige vrijdagmiddag pak ik de fiets en stap bij Amsterdam Centraal Station op de pont naar Amsterdam-Noord. Op het lijstje van de gemeente staat dat in dit stadsdeel 295 woningen worden gebouwd. Ik heb in de ochtend achter mijn bureau eerst een aantal opvallende projecten opgezocht. Gelikte projectwebsites beloven “a loft with a view” en “aantrekkelijke stadslocatie met vele hotspots en een fantastische ligging langs het IJ”. Een privé-daktuin op een “upcoming woonplek voor Amsterdammers die de stad niet willen verlaten”.

 

Ik ken Amsterdam-Noord een beetje. Toen ik nog in de hoofdstad woonde, ruim vijftien jaar geleden, fietste ik er op een zonnige dag wel eens doorheen, richting Marken of naar de stompe toren van Ransdorp, die Rembrandt ooit had had geschilderd. Amsterdam-Noord was het arme zusje van Amsterdam, wist ik. Hoe zou dat nu zijn? Ik sla de adressen van de bouwprojecten op in Google Maps op mijn telefoon, een Roodkapje wil ik deze middag niet zijn.

Op de pont striemt een ijzige wind. Drie uur fietsen later, tegen zonsondergang, zal ik de pont weer terug nemen en warm ik mijn tintelende vingers in mijn broekzak aan mijn bovenbenen. Ik zal voorgoed diep respect hebben voor al die bouwvakkers die aan met dit soort weer aan werk zijn. Als steunbetuiging en ode tegelijk aan deze betonacrobaten besluit ik een weblog te maken met een toeristische route lang de bouwprojecten. Bij deze.

 

De hefboom van de pont gaat omhoog. Mijn blik wordt al gevangen door de eerste hoge enorme hijskraan aan mijn linkerhand, naast de hoge toren.

Het uit de jaren zeventig stammende Shell-gebouw, een blikvanger, is gestript. Zelf zijn opvallende kroon is afgenomen. J.P. van Eesteren, het Rotterdamse bedrijf dat ooit voetbalstadion De Kuip bouwde, bouwt het kantoor om tot een hotel, clubs, kantoorruimtes en een ronddraaiend restaurant.

 

  

Een bouwvakker hangt op de zevende verdieping met zijn hoofd tot borsthoogte over de rand van het kantoorkarkas om een gat te boren aan de buitenkant om een anker te plaatsen. Zijn rechterarm gestrekt, de boor gericht op het beton vlak onder zijn borst. Aan de kraan hangt al een volgend gevelelement. Wie de alpinisten van de bouw aan de slag wil zien moet snel zijn.

De A’DAM-toren gaat het heten. Het moet “dé uitgaansgelegenheid” van de hoofdstad worden. Modieus: een 24-uursstad. Muziekmiljonairs Duncan Stutterheim, Sander Groet en Hans Brouwer staken hun geld erin samen met vastgoedontwikkelaar Lingotto. Het project staat niet op mijn lijstje, want geen woningbouw, maar is toch mooi om te zien.

 

 

 

Dit is het grootste project in Amsterdam-Noord op mijn lijstje: Overhoeks Statendam. Bouwinvest, een vermogensbelegger voor pensioenfondsen, laat door hoofdaannemer Dura Vermeer vrije sectorhuurappartementen bouwen. Vijf mannen van Hendriks Stalen Bekistingtechniek uit Veenendaal trotseren op de nog platte derde verdieping de kou met warme capuchons onder hun helmen en duwen een stalen gevelelement die aan een kraan hangt naar zijn plaats. Ik sta verderop en pak mijn fototoestel en druk een paar keer af. Later zie ik een van de mannen op de foto naar me zwaaien. Sorry voor het niet terugzwaaien mannen.

 

 

Rechts achter de bouwhekken ligt een enorme lap ruwe grond, met plassen water, waar vandaag ijs op ligt. Een verdwaalde baksteen en stuk regenpijp. Hier werkt Amsterdam aan het saneren en bouwrijp maken, staat op een wankel bouwbord. Een zandweg dwars door de prut leidt tot vuilniszakgrijze containerwoningen waar studenten blijkbaar tijdelijk wonen. 

Weer een leuke verrassing die niet op de lijst staat. Aan mijn rechterhand zie ik de bekende blauw-witte keten van M.J. de Nijs uit Warmenhuizen. Van de vijftig grootste bouwers, waar deze Noord-Hollanders de laatste jaren steevast toe behoren, groeide dit bedrijf het hardst in omzet. Een bouwvakker brengt piepschuim tegen het ijzervlechtwerk aan voor de de bekisting. Hij knikt even als hij me aan de rand van de bouwplaats ziet. Achter hem drie potige mannen bezig een kubel van 750 liter leeg te kieperen. Het beton klettert op de vloer. Tegen een container aan hangt een brievenbusje. Met oranje graffitiletters “Bonnen”. 

Dit wordt het Depot Amsterdam, een opslagplaats voor cultureel erfgoed, lees ik op het bord op de hoek.

 

Met het kantoor van Van der Leij nog in de rug zien we aan de overkant weer een bekende vlag, die van HSB uit Volendam. Vroom Funderingstechniek maakt de grond gereed voor een heipaal voor uitbouw van de bedrijfsruimte bij handelshuis Koopman International. Een containergrote batterij van Bredenoord aan de rand van de bouwplaats zorgt voor stroom.

 

 

We komen aan bij kavel 22. Hier komt het hoogste houten gebouw van Nederland: Patch22. Lofts waarin je kunt wonen en werken. Diesellucht. Schurend metaal. Het valblok van een heimachine van Van ‘t Hek raspt langs het staal en dreunt een heipaal de grond in. Het gedurfde gebouwd is van Tom Frantzen en bouwmanagers Claus Oussoren. Hillen & Roosen gaat bouwen.

Op de kavel er vlak naast, kavel 21b, komen ook lofts: Nova Zembla Lofts. De Geus Bouw uit het Broek op Langedijk is startklaar. De gedroomde bewoners? “Avonturiers, visionairs, het zijn mensen die in staat zijn te zien wat er nog niet is en daarvoor durven te gaan”, staat er op de website. En: “Vrijbuiters, weg van de massa, wars van mainstream.” Of dat een aanbeveling is? Ja, zullen we maar zeggen. Maar met ijskoude handen op de fiets voel ik het even niet. 

 

 Bot Bouw uit Heerhugowaard verkoopt hier. Of Bot is later begonnen met verkoop, of de appartementen liggen wat minder in de markt. Het is het enige stuk in de straat waar nog geen bouwvakker zien is.

Dat is er wel honderd meter verderop. Een bouwvakker staat op een deel van de gevel een shaggie te roken. Beneden wordt gewerkt aan de fundering van Docklands, een hoog appartementengebouw waar Vink Bouw en Ontwikkeling zijn handen voor in het vuur durfde te steken. 

 

Hier staan de kleinere zelfbouwkavels. J.Nat uit Stompetoren werkt hier, al is er van buiten op deze vrijdag niets te zien. Aan het eind van het blok staat het opvallendste huis: een woning op hoge palen. Voor het huis een bouwbord dat meer lijkt op een mededelingenbord op een camping. Maar de briefjes die onder houten dakpannen te lezen zijn, horen bij het Huis Op Palen. Het huis wordt gebouwd door House of Bouw, het  projectbureau van beeldend kunstenaar Joris Brouwers, staat er te lezen. Een aantal handlangers worden met hun voornaam genoemd, samen met hun kunsten: bouwacrobaat, afbouwprins, berggeit voor grote hoogten.

Bewoonster Esther woont er met man en twee kinderen. Dat had ze in 2011, toen de kavels uitgegeven werden, niet verwacht. Wonen tussen tussen de bedrijfsgebouwen – je wil is dat rauwe gebied niet dood gevonden worden, vond ze. Maar het beeld is gekanteld. Nu noemt ze het straatje met zelfbouwwoningen in aanbouw een “fris gemeenschapje”.

Op het informatiebord staat ook een vakje “Dit wilde ik even kwijt”, speciaal voor de geboeide voorbijgangers. “Mooooi!” staat er.  En: “Cool.” Zo is het!

 

 Weinig activiteit hier. Twee busjes van bouwbedrijf Van Engen, verder niets. Mooie hoge woningen voor de rijkere zelfbouwer vooralsnog. Maar in dit straatje is nog ruimte genoeg voor andere woningen.

 

 Wat nu? Het lint met nieuwbouw is hier wel een beetje gestopt. Volgende bestemming is de nieuwbouwwijk Elzenhagen. Kleurrijk, zag ik op de plaatjes op internet vanmorgen. Ik kies kies ervoor om eerst de Van der Pekstraat te bekijken, de door corporatie Ymere opgeknapte straat.

 

 De Van der Pekstraat zit er fris uit, merk ik op terwijl ik over het fietspad fiets. De gevels zijn waarschijnlijk gezandstraald, de stoep is met nieuwe tegels betegeld. De markt op de straat is hetzelfde. Een stevige marktkoopman praat achter de kramen met een bekende. Met zijn hand maakt hij een snijgebaar langs zijn keel. “Dan gaat ie eraan”, lijkt hij te zeggen. De bekende snelt weg over de nieuwe stoep. Daar kan geen renovatie tegenop. Nu wil ik de wijk Elzenhagen zien, in het uiterste puntje van Noord, tegen de ringweg. Op internet ziet het er fris uit. Kleurrijke rijtjeshuizen. BAM zou er bezig zijn.

 

 

Van der Leij is hier bezig de gevels te vernieuwen. Na een tijdje fietsen is er eindelijk een winkelcentrum: Boven ‘t Y aan het Buikerslotermeerplein.

 

 

 

Langs een kanaaltje met opvallend groene kades fietsend zie ik onder de tunnel al de kleurige wijk. Het is tegen vijven en het begint te schemeren. Ik heb handschoenen gekocht voor 5 euro, dus ik kan rustig verder. Ik zie een keet van BAM, maar geen bouwvakkers meer. Die zijn bijna ook niet meer nodig. De huizen zijn allen bewoond, een man roert in zijn pannetje op het fornuis. Middenklasauto’s in de straat, waar de lichte kleur van het zand verraadt dat de stenen nog maar net gelegd zijn. Dat klopt, want als ik door het wijkje fiets, houdt de weg opeens op. Met graffiti staat er op een oud stuk asfalt “riool” met een dikke pijl waar die moet komen te liggen. Ik rijd door het zand naar een fietspad verderop (een beetje survivallen in Noord moet kunnen). Op een stapel stenen boven het riool moeten komen, spelen twee meisjes. De speeltuin is er nog niet.

 

 

Missie volbracht. Ik heb genoeg gezien. Naar huis.

 

 

 



 

 

Disclaimer: Deze routebeschrijving is niet volledig en zeer tijdelijk. De bouwvakkers in deze toer zijn mogelijk na een paar maanden alweer vertrokken. Vergeet ook niet verder te kijken dan deze toer. Zo is het 3D-printhuis van Heijmans ook in Noord. Ook een bezoekje waard. Fiets ze!

 

Suggesties voor aanvullingen en aanpassingen zijn welkom: E-mail: m.doodeman@cobouw.nl of Twitter: @marcdoodeman



Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels