artikel

‘Onze naam was bezoedeld, die moesten we zuiveren’

bouwbreed Premium

‘Onze naam was bezoedeld, die moesten we zuiveren’

Bij directeur Richard Breugem van V.d. Tempel Bouw en Ontwikkelbedrijf is een last van de schouders gevallen nu de rechter heeft geoordeeld dat van broddelwerk geen sprake was bij de verbouwing van de villa van de toenmalige burgemeester van Schiedam. “We vonden dat onze naam was bezoedeld en dat we die moesten zuiveren.’’

De affaire rond de burgemeesterswoning is Breugem niet in de koude kleren gaan zitten. “Ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat het allemaal gepland was,’’ zegt hij. Waarmee hij bedoelt dat oud-burgeester Verver-Aartsen er van meet af aan op uit was de verbouwing (totale kosten zo’n zes ton) van haar villa slechts gedeeltelijk te betalen, onder het voorwendsel dat er slecht werk was geleverd. Om zogenaamd door V.d. Tempel gemaakte fouten te herstellen, claimde zij 315.000 euro. In dezelfde periode schatten taxateurs namens Verver de waarde van de woning op 2,2 miljoen euro. “Hoe valt zo’n hoge prijs te rijmen met tonnen aan bouwkundige gebreken?’’ vraagt Breugem zich af.

Het zou nu geen optie meer zijn om werk voor een burgemeester te doen. Het maakt je kwetsbaar als er problemen ontstaan

Achteraf bezien had V.d. Tempel het werk volgens Breugem nooit moeten aannemen. “Het zou nu geen optie meer zijn om werk voor een burgemeester te doen. Het maakt je kwetsbaar als er problemen ontstaan. Dat geldt overigens voor beide partijen. Maar we vonden het een eervolle opdracht. Misschien was dat naïef. Wij hebben voor Ververs voorgangers Te Loo en Scheeres gewerkt en nooit problemen gehad. Dit was dus geen gek verzoek. Bij de eerste meningsverschillen over de afrekening dachten we: het komt wel goed, we werken voor de burgemeester.’’

Maar het kwam niet goed. Het gesteggel over de verrekening van meerwerk leidde ertoe dat V.d. Tempel geen opdrachten meer kreeg van de gemeente Schiedam. Toen de pers daar lucht van kreeg, was het hek van de dam. Er doken steeds nieuwe berichten op over machtsmisbruik door Verver en dat zij privézaken niet kon scheiden van haar openbare functie. Er volgde een onderzoek naar haar bestuurlijke integriteit. Nog voor de publicatie van het rapport legde zij in 2011 haar ambt neer. Na de publicatie trad het voltallige college van B en W af.

Het probleem met Verver was, zegt Breugem, dat zij op geen enkel schikkingsvoorstel wilden ingaan. “Je hebt allemaal wel eens iets met een klant. Normaliter kom je er altijd uit. Maar Verver weigerde welke regeling dan ook.’’

Aandacht

De vele rechtszaken die van deze impasse het gevolg waren, werden consequent breed uitgemeten in de pers. Hoe schadelijk was die media-aandacht voor V.d. Tempel? Verloor het bedrijf er klanten door? Breugem denkt dat dat wel meevalt. “Het is lastiger om vast te stellen in hoeverre de kwestie potentiële opdrachtgevers ervan heeft weerhouden zaken met ons te doen. Wat je misloopt, kun je niet kwantificeren. Maar mochten er barrières zijn geweest, dan zullen die met inachtneming van alle rechtelijke uitspraken nu wel geslecht zijn, denken wij.’’

Het was moeilijk strijden, anders dan zij hadden wij niet de beschikking over een batterij voorlichters

Van achterdocht zegt Breugem weinig te hebben gemerkt. Eerder van het tegenovergestelde. “Van collega-ondernemers had ik het gevoel dat zij wel begrepen wat er speelde, dat zij zagen dat wij in een bepaalde positie waren gemanoeuvreerd.’’ Er waren mondelinge sympathiebetuigingen en brieven waarin de directie sterkte werd gewenst. Maar een burgemeester is een geduchte tegenstander. “Het was moeilijk strijden, anders dan zij hadden wij niet de beschikking over een batterij voorlichters. Wij hadden ook geen ervaring in de omgang met media. Wij wisten dat wat zij riep, niet waar was. Maar ze beschikt over een grote overtuigingskracht. Als zij tegen beter weten in beweert dat een zwarte stoel wit is, zijn er altijd mensen die haar geloven.’’

Het werd een principekwestie. En principekwesties kosten geld

Diverse malen is bij V.d. Tempel overwogen de handdoek in de ring te gooien. Breugem: “Maar dat is niet helemaal ons ding. Ons viel niets te verwijten. Dus zijn we doorgegaan. Het werd een principekwestie. En principekwesties kosten geld. Je kent het spreekwoord: als je bij de rechtbank strijdt om een koe, leg je er een koe op toe.’’

Breugem zegt dat de affaire zijn bedrijf “meerdere tonnen” heeft gekost aan proceskosten en omzetdaling. Dat laatste door het wegvallen van gemeentelijke opdrachten gedurende meerdere jaren. Ook geestelijk bleef de zaak aan hem vreten. “Ik heb lang een unheimisch gevoel gehad. Werd er achter onze rug om geprobeerd te stoken bij onze relaties? Er circuleerden vage verhalen dat dat soort bewegingen werden gemaakt. Dat blijft door je hoofd spoken.”

Fysiek miste de spanning zijn uitwerking evenmin. In december 2009 verbleef hij drie dagen op de afdeling cardiologie van het Vlietlandziekenhuis. Een tijdelijke inzinking, waarvan hij helemaal is hersteld.

Raad van Arbitrage

Door het geschil met Verver kwam V.d. Tempel voor het eerst in aanraking met de Raad van Arbitrage en met de rechtbank, de juridische afhandeling van een arbeidsgeschil daargelaten. De rechtsgang bleek zoveel tijd te kosten dat de tweehoofdige directie de taken moest herverdelen. Hans van Brakel ging zich met de core businessbezighouden zodat Breugem zich op het dossier-Verver kon storten.

Hij is er vanaf 2008 intensief mee bezig geweest. Pas in de loop van 2011, na publicatie van het integriteitsonderzoek, begon hij in een goede afloop te geloven. De eindstreep kwam in zicht toen een onafhankelijk deskundige in november 2014 eindelijk toestemming kreeg de villa te betreden om de kwaliteit van het geleverde werk te beoordelen.

De Rotterdamse rechtbank nam vorige week het oordeel van de inspecteur over: het huis is vakkundig verbouwd. Ververs claim is op niets gebaseerd, uitgezonderd een bedrag van 37.500 euro dat de rechter toewijst voor een aantal kleine gebreken. Het grootste deel (23.000 euro) is voor het schilderwerk dat van onvoldoende kwaliteit zou zijn.

Breugem: “Dat heeft ons verbaasd, want Verver heeft toegegeven dat zij nooit onderhoud aan het schilderwerk heeft uitgevoerd en dat had krachtens de garantievoorwaarden natuurlijk wel gemoeten.” Het vonnis houdt tevens in dat Verver V.d. Tempel 290.000 euro moet betalen.

Helemaal gestreden is de strijd nog niet; de familie Verver heeft beroep aangekondigd tegen het vonnis

Helemaal gestreden is de strijd nog niet; de familie Verver heeft beroep aangekondigd tegen het vonnis. Maar nu er twee deelvonnissen liggen in het voordeel van de aannemer (honorering van het meerwerk, geleverde kwaliteit), is de zaak voor Breugem duidelijk. “Wij zijn de winnaar. We kunnen alsnog met trots terugzien op dit werk, zij het bijna acht jaar na de ingebruikname.”

Reageer op dit artikel