artikel

Bloemkoolwijken voor de gezinnen

bouwbreed Premium

Bloemkoolwijken voor de gezinnen

De druk op de woningmarkt blijft hoog en stemmen gaan op om nieuwe, maagdelijke weilanden op te offeren. Binnenstedelijk zouden we niet genoeg woningen kwijt kunnen en de meeste mensen willen gewoon een huis met een tuin.

Eerder schreef ik al over de negatieve effecten van nieuwbouw in de weilanden. De wijken trekken vooral de succesvolle bewoners uit andere buurten weg en raken na 25 jaar in verval. Kijk op de verkiezingskaarten, het zijn deze ‘wegwerpwijken’ waar de PVV haar zeges behaalt. De frisse nieuwbouwwijken uit mijn jeugd, die zijn niet meer. Daar bovenop komen nog de files, milieudruk en de aantasting van het landschap. Laten we er alles aan doen de woningopgave binnenstedelijk te realiseren, door herbestemming, herverkaveling én herverdeling.

Wonen in de stad is populair onder gezinnen, maar liefst wel ruim en met een tuintje. Laten er nou net heel veel van deze woningen bestaan. Alleen, er wonen geen gezinnen in. Neem onze buurvrouw in haar zeskamerwoning van een paar honderd euro. Ze wil best weg, maar gaat natuurlijk niet meer betalen voor minder ruimte. Keuzevrijheid noemt de één het, maar het is een gouden kooi. Opgebracht door hen die buiten de boot vallen en overgeleverd zijn aan de vrije sector. De overheid moet het lef hebben de huren fors op de trekken voor zittende huurders. Het gaat tegen elk gelijkheidsbeginsel in dat mensen in onze straat, ongeacht hun inkomen, 300 tot 2000 euro voor dezelfde huizen betalen. Gooi die huren omhoog naar 710 euro. Wie dit niet kan betalen, krijgt meer huurtoeslag, wie het niet wil, gaat kleiner wonen.

Verder zou huurtoeslag, naast inkomensafhankelijk, ook situatieafhankelijk kunnen worden. Waarom zou de overheid de kosten dragen voor iemand die alleen in een eengezinswoning woont, terwijl je ook toeslagvrij in een flat kunt wonen? Voorwaarde is wel dat die kleinere woningen dan ook beschikbaar en betaalbaar zijn en liefst in dezelfde wijk staan. Verder geldt ook voor de koopmarkt dat er (mede door de hypotheekrenteaftrek) te duur en te groot gewoond wordt. Een juiste aanpak van de woningmarkt zou een grote verhuisgolf op gang kunnen brengen die de huidige woonruimte veel efficiënter benut.

Corporaties

Zo lang de politiek het lef niet heeft het scheefwonen (qua inkomen én huishoudenssamenstelling) veel drastischer aan te pakken, zouden corporaties maatregelen kunnen nemen om de doorstroom te bevorderen. Biedt bijvoorbeeld onze buurvrouw aan om haar huidige contract en huurprijs mee te nemen naar een kleinere woning. Die kleine woning wordt dan weliswaar voor minder verhuurd dan begroot, maar de oude woning kan meer opbrengen en komt beschikbaar voor een gezin.

Hetzelfde geldt een aantal straten verderop: rij na rij wonen hier ouderen voor een prikkie in eengezinswoningen. Ze zijn gehecht aan hun buurt, maar de tuin is een blok aan het been. Ondertussen wijken jonge gezinnen, die vaak veel liever in die stadswijk zouden wonen, uit naar de weilanden. Bouw toch een paar appartementengebouwen voor deze ouderen en gun die jonge mensen hun stadstuintjes. En laat gezinnen de bloemkoolwijken nieuw leven in blazen. Het zijn paradijsjes in verval, met ongebruikte, onprettige stukken groen en krimpende voorzieningen. Vul die rotte plekken met appartementen en laat gezinnen de ruime woningen betrekken. Liever dat dan een nieuw rondje Vinex, want dat wordt de doodsteek voor deze wijken.

Kortom, ja we hebben doorstroming nodig en ja een gezin wil (tijdelijk?) een tuin. Maar bij doorstroming wordt veel te makkelijk gedacht aan een stroom omhoog. Dat is achterhaald, want de samenleving verandert door schulden, flexibilisering, milieuproblemen, vergrijzing en een toename van het aantal alleenstaanden. We moeten gaan anticiperen op een doorstroming naar beneden, naar kleiner, efficiënter en flexibeler.

Josse de Voogd, zelfstandig onderzoeker ruimte, politiek en samenleving

Reageer op dit artikel