artikel

Blog: Een Vinexwijk voor de petrochemie

bouwbreed Premium

Blog: Een Vinexwijk voor de petrochemie

Het is al weer veel te lang geleden dat ik voor het laatst op de Maasvlakte was. Bijna drie jaar volgde ik de aanleg op de voet en doorkruiste het gebied maandelijks met fourwheeldrives, sleephopperzuigers, multicats of andere vreemde vaartuigen. Maar sinds de oplevering was ik er nog maar één keer en dat is inmiddels ook al weer bijna twee jaar geleden.

De bijzondere vloot van Boskalis en Van Oord staat helaas niet meer tot mijn beschikking, dus ik pak mijn racefiets. Eigenlijk helemaal geen passend vervoersmiddel voor een omgeving waar je alle gevoel voor verhoudingen en schaal verliest, maar ik blijk niet de enige die per rijwiel het nieuwe land wil verkennen. Op de pont bij Hoek van Holland stappen wel vijftig fietsers aan boord die zich laten afzetten op de Tweede Maasvlakte.

 

Foto: Ad Tissink.

Tijdens het tochtje over de Nieuwe Waterweg vraag ik mij af of ik het gebied nog wel herken. De Maasvlakte is immers een soort Vinex-wijk voor de petrochemie en havenlogistiek.  En in de hoogtijdagen van de Vinexbouw had je vaak geen idee meer waar je was, als je ergens een paar maanden niet meer was geweest. Zoveel was er in de tussentijd al weer bijgebouwd.

Maar zo’n vaart blijkt het in de Rotterdamse haven niet te lopen. Er is meer gras opgeschoten, het Europoortmengsel weet ik nog, en er zijn hekken om de ongebruikte terreinen geplaatst. Verder zijn er inmiddels twee terminals in gebruik. Maar de bouw daarvan startte al ruim voordat Van Oord en Boskalis klaar waren met landmaken. De reusachtige installaties voor het aanbrengen van de diepwanden voor de kades deden nauwelijks onder voor de havenkranen die nu over de terminals heen rijden. Zo ingrijpend is het industrie-landschap daardoor niet veranderd.  

Royale fietspaden voeren me er langs. Ook bordjes met de handige fietsknooppunten zijn aangebracht. Al zijn de afstanden tussen de verschillende knooppunten net wat langer dan in de rest van Nederland.

Veel mensen fietsen na een bezoek aan voorlichtingscentrum Futureland door naar Oostvoorne, of Brielle. Daar komt de doorsnee-toerist natuurlijk beter aan zijn trekken. Ik doe dat niet, maar sla rechtsaf bij de Slufter, waar vervuilde baggerspecie en andere chemische troep wordt opgeslagen. In de lentezon ligt de nationale chemische afvoerput er trouwens vredig bij. Heel verraderlijk. Een paar kilometer verderop doemen de nieuwe duinen op van het Maasvlaktestrand.

 

Foto: Ad Tissink.

Dan ontwaar ik nog een vreemd gevaarte, zoals je ze alleen in een omgeving als de Rotterdamse haven tegenkomt. Het blijkt de Pioneering Spirit van Allseas. Het grootste schip van de wereld, bedoeld om in één keer afgedankte booreilanden te ontmantelen op volle zee. Dat het om een schip gaat, een catamaran, is eigenlijk nauwelijks te zien. Als je niet beter wist zou je denken dat het om een of andere fabriek omgeven door water. Maar het gevaarte ligt echt middenin de Alexiahaven weet ik. Daarvoor ken ik het gebied te goed. De Volvox Olympia van Van Oord die ervoor wat aan het baggeren is verdwijnt in het niet. Bij de Pioneering Spirit. Terwijl het toch ook een serieuze hopper is van bijna honderd meter lengte.

 

Foto: Ad Tissink.

Net als in een Vinex-wijk hoort er op de Maasvlakte natuurlijk een kunstwerk. Ook dat is hier, met een oppervlak 20 bij 40 meter een flinke maat groter dan in de rest van Nederland. Aannemer Dekker en Veluwe Beton zijn bezig tientallen gekromde portalen op te richten. De grootste steken 12 meter de lucht in. De strandgasten mogen er na oplevering doorheen lopen even uitpuffen, een ijsje eten, of iets anders nuttigen uit de koelbox. Kunstwerk De Zandwacht belooft een mooie aanvulling te worden op de luie verblijfstrappen die eerder al bij de strandopgangen zijn gerealiseerd.

 

Kunstwerk De Zandwacht. Foto: Ad Tissink.

Het is mooi geweest. Ik heb geen koelbox bij me en voor een biertje trap ik door richting Oostvoorne.  Ik weet niet of ze in Futureland alcohol schenken, maar het lijkt me uiteindelijk toch gezelliger op een terras in een karakteristiek plaatsje dan op een winderig industriegebied. Ook dat is niet anders dan in de gemiddelde Vinexwijk.

Ad Tissink, coördinator redactie Techniek

Volg Ad Tissink via twitter

Reageer op dit artikel