artikel

Blog: Droevig verjaardagsfeestje schikking bouwfraude

bouwbreed Premium

Blog: Droevig verjaardagsfeestje schikking bouwfraude

Vorige week ging de tiende verjaardag (29 april 2015) van de schikking van de bouwfraude stilletjes voorbij. Het is allesbehalve tijd voor een feestje, want de sector kampt met een bittere economische crisis en beroerde marges.

Het geheugen is kort en de sector is allang vergeten dat nog geen tien jaar geleden ruim 45 miljoen euro beschikbaar was voor innovatie. De sector heeft in de nasleep van de bouwfraude de kans laten liggen om een paar sprongen voorwaarts te maken.

Het geld is verdampt en nieuw geld voor innovatie is er nauwelijks. Sinds die tijd probeerden achtereenvolgens PSIBouw, Regieraad Bouw, Vernieuwingsplatform Bouw en Vernieuwing Bouw de sector in beweging te krijgen, maar de concrete resultaten zijn ronduit beperkt te noemen ondanks de extra miljoenenimpuls.

Directeur Henk van de Horst van PSIBouw verzuchtte in 2005 al te vrezen voor papieren tijgers: “De groep mensen die nu meedoet, is al bekeerd. Ik wil de groep bereiken die achterover leunt in zijn stoel, maar precies weet wat er in de praktijk aan schort.” Aan geld geen gebrek, want het startbudget voor PSIBouw was 45 miljoen euro voor vier jaar, waarvan de sector 21,5 miljoen euro op tafel legde via de schikking. Het was niet genoeg om een brede beweging in gang te zetten, al zijn natuurlijk wel verschillende stappen gezet.

De pogingen bleven steken in goedbedoelde praatclubjes, zonder tastbare stappen om faalkosten in te perken, de keten te vernieuwen of het imago te verbeteren. Tien jaar later zijn een stapel rapporten en een paar verstofte digitale archieven de enige tastbare restanten. En niet te vergeten ligt nog altijd de innovatieve stormparaplu achter in mijn auto die werd uitgedeeld aan alle deelnemers van het slotsymposium van PSIBouw en de Regieraad.

 

Nu moet de Bouwcampus vanaf komend najaar nieuw elan brengen, maar zijn de ‘schikkingsmiljoenen’ inmiddels al lang en breed op. Lichtpuntje is dat de crisis waarschijnlijk een betere aanjager is voor de nog altijd noodzakelijke vernieuwing: ‘The hard way’, dat wel.

Martin van Pernis, voorzitter van Vernieuwing Bouw, analyseerde begin dit jaar dat de bouw onvoldoende innoveert: “Het ligt niet zozeer aan de innovaties zelf, die zijn er zat, het probleem is inziens dat innovaties nauwelijks terugkomen in bouwprojecten.” Implementatie en vernieuwing zijn bitter hard nodig om de bouwpraktijk te veranderen en de sector klaar te stomen voor de toekomst. Nieuwe ronde, nieuwe kansen.

Ingrid Koenen, journalist Cobouw

Volg Ingrid via twitter @IngridKoenen

 

Reageer op dit artikel