artikel

Blog: Bouw-doden WOII

bouwbreed Premium

Hoeveel doden zijn er gevallen als gevolg van Hitlers bouwdrift? Een antwoord op deze vraag kan nauwelijks bestaan. Want hoewel er duizenden mannen en vrouwen omkwamen bij de uitvoering van Hitlers megalomane projecten, was die arbeid niet de oorzaak van hun dood. Ze stierven aan ondervoeding en uitputting, en als gevolg van hun afkomst of geloofsovertuiging. De dwangarbeid was bijzaak, of hoogstens een middel.

Toch wil ik hier vandaag juist die mensen herdenken die het leven hebben gelaten bij de aanleg van de bunkers en spoorlijnen, de loopgraven, de verdedigingslinies en de schuilkelders van Het Derde Rijk. Daartoe breng ik het grootste, meest fantastische en waanzinnigste bouwproject in herinnering van alle bouwwerken die zij mede hebben vervaardigd: La Coupole.

 

Alleen een grootheidswaanzinnige kan op het idee komen om een complete berg te gebruiken als bekisting voor zijn bunker. Een Franse berg van zacht krijt en klei als bekisting voor een 5 meter dikke, gewapend betonnen koepel. Met een diameter van 71 meter. Een project van 100.000 kuub beton in totaal, na welks uitharding de berg werd weggegraven.

La Coupole was bestemd als thuisbasis voor V2-raketten: de eerste ballistische raket  ter wereld, bedacht door de Duitse geleerde Wernher von Braun. De raketten moesten zo dicht mogelijk bij Londen worden geprepareerd, maar buiten bereik van de geallieerde bommen. 

 

Ze zouden daartoe door 7 kilometer lange ondergrondse gangen onzichtbaar de met beton overkapte koepel in worden gebracht, naar diens 41 meter brede, 25 meter hoge, achthoekige hart: de zaal om de raketten lanceerklaar te maken. Omdat de V2’s de zaal na de voorbereidingen rechtstandig moesten verlaten, werden er ook twee uit-gangen gegraven van 25 meter hoog. 

 

De bouw van La Coupole begon in oktober 1943 en in juli 1944 werden de werkzaamheden stopgezet. In de laatste vijf maanden voerde de RAF herhaaldelijk luchtaanvallen uit, waarbij meer dan 3000 ton aan bommen werden gedropt. Deze bommen konden de bunker  niet deren; de betonnen schil bleek goed geconstrueerd. Maar de zachte omgeving van krijt en klei werd totaal verwoest. Inclusief de in- en uit-gangen, die men vergat te overkappen met beton. 

 

De RAF heeft zijn werk goed gedaan: er is nooit een raket uit het complex afgevuurd.   

Het is niet bekend hoeveel jongens, meisjes, mannen en vrouwen er zijn gestorven bij de werkzaamheden en in de bommenregens. Zeker is dat het er heel erg veel zijn geweest. Er werkten dag en nacht 1300 arbeiders tegelijk aan het complex, 60 procent Duits en 40 procent buitenlands. In feite bouwden ze uitsluitend aan hun eigen massagraf, want een lanceerbasis is het nooit echt geworden. La Coupole is een mausoleum voor jonge dromen, vernietigd door de nachtmerrie van een gek. 

 

Reageer op dit artikel