artikel

Blog: Warme deken van leken

bouwbreed Premium

Daar zitten ze weer achter de tafel. Goed in het pak, de schoenen gepoetst. Een paar bestuurders op rij met op de hoek de deskundige. Een meestal man, die op het onderwerp heeft doorgestudeerd. Hij mag zeggen dat de boringen beslist geen kwaad kunnen. Bezwaar tegen genetisch gemanipuleerde gewassen? Welnee, alles is door slimmeriken nauwgezet nagerekend. Lees de rapporten maar na.

De waardering voor deskundigen schommelt tussen respect en huiver. Specialisten zijn vreemd, spreken niet onze taal. Onder elkaar hanteren ze een wetenschappelijk Bargoens en praten in uitroeptekens. Of de zaal nog vragen heeft? Het rumoer kan beginnen.

Telkens weer praten experts tegen een muur van achterdocht. Lijkt wel of de argwaan steeds groter wordt. Is misschien ook wel zo. Want dat al die kennisspuwers met beide benen in de samenleving staan, valt niet lang vol te houden. Kennis is nu eenmaal de tegenpool van onbegrip. En daar komt bij dat de aangescherpte verdienmodellen van, laten we zeggen de ingenieursbureaus, je de adem benemen om zonder financiële tegenprestatie eens rustig uit te leggen wat je eigenlijk drijft.

Op tijd en plek zijn we allemaal deskundig of leek. Laat de professor bodemkunde maar bij de tandarts komen. En de boer in de grote stad. Beterweters in witte jassen maken je schichtig. Ruimen de maanmannetjes de rotzooi wel goed op? Vallen ergens bommen te demonteren? Ik doe in ieder geval een stap terug.

Specialismen horen te wortelen in de samenleving. Anders zijn ze weinig effectief. Dus specialisten: werk van jongs af aan – de levensfase waarin alle mensen nog gelijk zijn – aan een groot netwerk van ondeskundigen. Omring je met een warme deken van leken. Dat helpt om in de zaaltjes beter uit te leggen waarom die vergunningplichtige boring misschien toch verstandig is. Of juist niet.

Theo Leoné, redacteur economie bij Cobouw

Volg Theo via twitter @theo_leone 

Reageer op dit artikel