artikel

3,7 fte en lelijke duurzaamheid

bouwbreed Premium

Gisteren heb ik geprobeerd een ouder echtpaar aan de zonnepanelen te krijgen. Ze twijfelden, zoals iedereen die ze nog niet heeft.

Twijfel is een noodzakelijke voorwaarde voor verandering, geen obstakel zoals de meeste mensen denken. Zonder twijfel komt er geen verandering. Dus ik begon mijn gesprek met optimisme. Zette met hen alle voor- en nadelen op een rij zonder mijn eigen voorkeur te laten blijken. Mijn voorkeur werkt bij twijfelaars namelijk averechts, ik dwing hen dan in de hoek van de tegenwerpingen.

Hun belangrijkste bezwaar was eigenlijk die godsgruwelijke lelijkheid van die dingen. Of beter gezegd de lelijkheid van de manier waarop ze gelegd worden. Kijk, hier zit een dakraam, ja maar dan past die laatste niet, tenzij we hem dwars leggen… Nu begon ik te twijfelen. Ja, ik vind zonnepanelen op zich mooi. Vooral de all-black.

Ik wíl het ook mooi vinden, want het is vooruitgang. Net zoals windmolens. Ik hou niet van mensen die wel voor vooruitgang zijn totdat het zich technologisch toont. Maar daken zouden eigenlijk de rust kunnen uitstralen waaronder de gevel zich kan tonen. Met opzichtig gelegde zonnepanelen wordt dat steeds moeilijker.

Het leek mij goed deze mensen gelijk te geven dat het lelijke duurzaamheid is, die panelen. Toen was het hek van de dam. Maar u bent toch van een architectenbureau! Dat jullie daar nou niks voor verzinnen! Licht verbouwereerd begon ik te mompelen dat we dat heus wel doen en dat we best een advies of zo over het legpatroon konden geven… maar daar nam het echtpaar geen genoegen mee. Een advies? En daar ook nog voor betalen zeker!

Waarom zijn er geen zonnedaken? Nu ligt er gewoon dubbele dakbedekking! Ik zat volledig in het defensief. Ja, maar de architectenbranche is ook heel klein, kaatste ik nog. Gemiddeld 3,7 fte. Dat is mkb met de m van micro. Daar kunt u geen wonderen van verwachten. Maar ik had het pleit allang verloren. Deze mensen kopen geen zonnepanelen zolang er geen architecten zijn die (mee-)investeren in mooie duurzaamheid.

Marcel Tankink, directeur KAW, Groningen

Reageren op deze column? Dat kan via redactie@cobouw.nl of via Twitter op @MarcelTankink

Reageer op dit artikel