artikel

Renderporno of gebouwenliefde

bouwbreed Premium

De term renderporno waart al even in de rondte, maar is pas echt breed geland sinds het artikel in de Volkskrant van vorige week over het effect van gelikte computertekeningen.

Het begrip is plat, maar veelzeggend en ook confronterend. Ik liep vandaag op bureau dan ook met een iets andere blik langs de werkplekken waar op dubbele beeldschermen gebouwen ronddraaien. Het ontwerpen met 3D/BIM-software als Archicad is een geweldige ontwikkeling. Iedereen kan het ontwerp ‘meelezen’. Met het 3D ontwerpen kunnen we gebouwen modelleren en vanaf het voorlopig ontwerp al door de ontwerpen heen lopen. Opdrachtgevers, buurtbewoners en welstand beleven in op deze manier ‘real time’ het gebouw.

En inderdaad, uit enthousiasme belichten we mooi uit, zetten we mensen erbij en laten we bewoners het fantastische uitzicht uit het bovenste appartement beleven. Heel wat anders dan de droge lijntekeningen, doorsneden en details die samen het 3D-ontwerp in het hoofd van de architect vertellen.

Wolf in schaapskleren

Maar is de verleidelijke toegankelijkheid van de render een ‘bevrijding’ uit het keurslijf van ‘onleesbare’ tekening of een wolf in schaapskleren, waarmee het ontwerp vanaf dag één ‘gevangen’ zit in een te vroeg gestold beeld, waar alles te mooi en te perfect is. Porno in plaats van echte liefde. Echte liefde, die juist groeit en dieper wordt naarmate je er meer aandacht aan geeft.

De bedreigende kracht van de render zit ook in de ontwrichtende werking die deze beelden hebben op de bouwpraktijk. “De architectuur banaliseert op deze wijze zijn eigen rol”, vindt Tom Avermaete van TU Delft terecht. Bouwers en ontwikkelaars denken steeds vaker dat de render rechtstreeks naar de uitwerkafdeling kan. En de ongrijpbare creativiteit van de architect in een vroeg stadium gevangen kan worden. De grens tussen bevrijding en misbruik is dus heel dun.

Porno is een oppervlakkige bevrediging, voor de korte termijn. Architectuur vraagt om echte liefde en diepgang van een relatie. Die langzaam kan groeien naar een echt gebouw, dat dan ook mooi is in een regenbui.

Marianne Loof, LEVS architecten

Reageren op deze column? Dat kan via redactie@cobouw.nl of op Twitter via @MarianneLoof

Reageer op dit artikel