artikel

Blog: Waterschapsverkiezingen

bouwbreed Premium

Gemeten naar de opkomst bij eerdere waterschapsverkiezingen, zijn die van vorige week succesvol verlopen. Bracht eerst ongeveer een op de vier kiezers zijn stem uit nu was het bijna de helft.

Dat succes heeft zeker te maken met het feit dat de kiezer dit jaar tegelijkertijd zijn stem mocht uitbrengen op nieuwe provinciebestuurders. Toch kan het niet anders dan dat ook de veranderende houding van de waterschappen er mee te maken heeft. Tot voor een paar jaar geleden bleven de bestuurders van hoogheemraadschappen bijna ten alle tijden bescheiden op de achtergrond. Waar lokale, provinciale en landelijke politici hoog van de toren bliezen en de loper uitlegden zodra de kiezer in zicht kwam, hielden de waterschapsjongens en –meisjes zich stil.

Interesseerden de verkiezingen hen dan niet? Of hielden de voormannen en –vrouwen van ’s lands oudste bestuurslaag vast aan de oud-Hollandse zegswijze ‘Goede wijn behoeft geen krans?’ Het antwoord op die vraag is in nevelen gehuld. Duidelijk is wel dat hun bescheidenheid hard werd afgestraft. Niet alleen door de kiezer die het liet afweten, maar ook en dreigender door ‘landje pik’ spelende regionale en landelijke politici. Waar rechts en links, rood, blauw en groen elkaar geregeld met rotte tomaten bekogelen, op dit punt vonden ze elkaar: weg met de waterschappen! Het waterbeheer kan gemakkelijk worden overgenomen door de provincies riepen ze in koor.

De plannen liepen spaak, maar de waterschappen lieten het er niet bij zitten. Eindelijk kropen ze uit hun schulp en traden ze vaker in de openbaarheid. Soms tot op het detail. Zo werd bijvoorbeeld ondergetekende op de vingers getikt door een woordvoerder van de Unie van Waterschappen toen hij het in zijn hoofd haalde om waterschappen als dijkbeheerders te omschrijven. “We doen nog veel meer!”, zei ze gepikeerd door de telefoon. Goed zo! Omwille van de waterveiligheid moet Nederlands oudste en meest stabiele bestuurslaag blijven bestaan. En om dat te bereiken, is het nodig dat waterschappen zich laten horen en niet doen alsof het ze koud laat wat de wereld van ze vindt.

Mario Silvester, journalist Cobouw 

Reageer op dit artikel