artikel

Ingezonden: Modernisering cao bittere noodzaak

bouwbreed Premium

Na drie onderhandelingsrondes voor een nieuwe cao in de metaal & techniek – waarvan de cao voor het installatiebedrijf deel uitmaakt – zijn werkgevers en vakbonden nog niet veel verder gekomen. Datzelfde zien we gebeuren bij de cao-onderhandelingen in andere branches. De rode draad is overal hetzelfde: vakbonden beseffen niet dat we in een nieuwe economische realiteit terecht zijn gekomen. Ook na de crisis wordt het nooit meer ‘als vroeger’.

In steeds meer sectoren dringt het besef door dat cao’s, die grotendeels tot stand kwamen in de jaren zestig en zeventig van de vorige eeuw, niet met hun tijd zijn meegegaan. Bij een interne verhuizing kwam ik laatst een cao-boekje tegen uit 1973. Het viel me op dat nagenoeg alle huidige cao-afspraken al in dat boekje staan.

Die afspraken zijn een duidelijk ‘product’ van een tijd waarin we het fenomeen zzp’er en andere flexibele arbeidskrachten niet kenden. Een tijd dat het werken in de installatietechniek qua arbeidsomstandigheden zwaarder was dan tegenwoordig en we – eind jaren zeventig – een vut-regeling kregen waarbij werknemers op 59-jarige leeftijd stopten met werken.

Tijden zijn veranderd. Werken in onze sector is fysiek minder belastend dankzij nieuwe producten en aanzienlijk betere arbeidsomstandigheden en we werken met z’n allen langer door om onze collectieve voorzieningen in stand te kunnen houden. En onze klanten vragen tegenwoordig om dienstverlening buiten kantooruren en in het weekend.

Botsen

Het lijkt erop dat de vakbonden geen oog hebben voor al deze veranderingen en blijven vasthouden aan het cao-boekje uit 1973. Daar botsen zij met werkgevers die – meer dan terecht – vragen om meer flexibiliteit en aanpassing van het ouderenbeleid.

Vasthouden aan regelingen die niet meer van deze tijd zijn, is niet de manier om uit de impasse te komen. Want als werkgevers en vakbonden er niet in slagen tot overeenstemming te komen, dan doet de markt namelijk zijn werk. Dan gaan we de bouw achterna, waar binnenkort nog maar een kwart van de werknemers in vaste dienst is en bedrijven hoofdzakelijk werken met inleenkrachten en zzp’ers.

Als werkgevers willen wij een nieuwe cao. Daar is een breed draagvlak voor. Maar dat draagvlak verdwijnt als we niet in staat zijn om de cao op een nieuwe leest te schoeien. Met aanpassing van het ouderenbeleid en gelegenheid voor werkgevers om samen met werknemers ruimte te creëren voor maatwerk.

Het is in het belang van werkgevers én werknemers om het roer om te gooien. Een vakbond die dat niet onderkent, handelt uiteindelijk niet in het belang van haar eigen leden.

Erik van Engelen, directeur UNETO-VNI

Reageren op deze brief? Dat kan via redactie@cobouw.nl of op Twitter via @CobouwNL

Reageer op dit artikel