artikel

Help het energielabel een succes te worden

bouwbreed Premium

Over het energielabel is veel te doen geweest. Er zijn praktische problemen, maar die kunnen snel opgelost worden. Want met energiebesparing valt goud te verdienen voor bedrijven en bewoners. De bedrijfsbusjes moeten gaan rijden.

Het belang van het energielabel is groot. Te groot om het door kinderziektes te laten afserveren. Politici en bedrijven moeten over hun eigen schaduw heen springen, de opstartproblemen aanpakken en voorkomen dat we het kind met het badwater weggooien.

Immers: zonder verregaande energiebesparing in de bestaande woningen houden we onze verslaving aan (Gronings) gas in stand en blijft de doelstelling uit het Energieakkoord voor energiebesparing buiten bereik. Dat zou slecht zijn voor het milieu en de geloofwaardigheid van dit en andere akkoorden. Bovendien, met energiebesparing valt goud geld te verdienen voor bedrijven en bewoners.

Het gemiddelde gasverbruik per woning is tussen 1995 en 2012 met bijna één derde afgenomen. Toch gebruikt een gezin nog steeds circa 1500 kuub gas per jaar, wat neerkomt op zo’n 1000 euro. Dat is niet nodig; als de muren, de vloer en het dak worden geïsoleerd en de ramen dubbel worden, is 750 kuub per jaar of minder nodig. Met het isoleren van woningen kunnen we een eind maken aan onze enorme gasverspilling.

In het Energieakkoord, dat overheid, bedrijfsleven, werkgevers en milieuorganisaties in 2013 sloten, is het potentieel voor extra energiebesparing die kosteneffectief kan worden uitgevoerd in de gebouwde omgeving geraamd op 53 Petajoule; het equivalent van het totale energieverbruik van 800.000 huishouders. Dat is de helft van de totale besparingsambitie van dat akkoord. Goed voor de portemonnee en het wooncomfort van de bewoners, want dit gaat vooral om energiebesparing en duurzame energie opwekking waarvan de kosten lager zijn dan de opbrengsten. Ook goed voor ons klimaat en voor de tienduizenden werkloze bouwvakkers.

Het Energieakkoord zet de lijn voort die we in Nederland al lang volgen: huiseigenaren verleiden om hun woning te isoleren. Daar zijn prima redenen voor, want investeringen in woningisolatie, zonne-energie, zuinige cv-ketels en warmtepompen verdienen zich doorgaans al binnen een paar jaar terug. Voor wie geen geld heeft, is een goedkope lening beschikbaar uit een pot met 300 miljoen euro. Allemaal dankzij het Energieakkoord.

Geregel

Hard nodig en de moeite waard, maar woningeigenaren staan niet te trappelen. Misschien ziet men op tegen stof, gedoe en geregel of is men niet overtuigd van het rendement. Verduurzaming van woningen heeft dus zetjes nodig. Een van die zetjes is het energielabel: partijen van het Energieakkoord spraken af dat het Rijk woningeigenaren een voorlopig energielabel stuurt, dat een grove inschatting van de energieprestatie van een woning geeft (op basis van bouwjaar en woningtype).

Maar de ophef in de politiek en de media die nu ontstaat, is erg benepen. Enkele partijen constateren met grote gretigheid dat sommige woningen wellicht iets te negatief zijn ingeschat. Anderen schreeuwen moord en brand over de problemen met de website en de helpdesk.

Zeker, er zijn praktische problemen. En die moeten snel opgelost worden. Maar dezelfde politici die het energielabel nu ondermijnen, kozen zelf voor deze methode uit angst voor een verplichte variant. Wees dan groot en help dit label een succes te worden.

Het gekissebis over de paar tientjes die het energielabel kost getuigt van een kruideniersmentaliteit, waarbij ook nog eens op de verkeerde centjes wordt gelet. Immers: met energiebesparing vallen honderden, nee, duizenden euro’s te besparen. Het verschil tussen een label C of een label B is in stookkosten al gauw een paar honderd euro per jaar. Dat is geen nieuws, maar al bekend vanaf de eerste oliecrisis veertig jaar geleden.

Mensen die het label nu ontvangen en toekomstige kopers zullen gaan nadenken over hun gasverbruik. Dat zetje geeft het energielabel. Het volgende zetje moet uit de markt komen. Energie-, bouw- en installatiebedrijven kunnen nu de huizenbezitter verleiden tot maatregelen. We hopen op heel veel mooie aanbiedingen en creatieve verdienmodellen. De bedrijfsbusjes moeten gaan rijden door Nederland!

Het gedoe is voor velen niet te volgen en geeft een volstrekt verkeerd signaal af. Laat de discussie gaan over het versnellen van het zuiniger maken van onze woningen en het zelf opwekken van duurzame energie. Dan kunnen we later bezien of het voldoende effect heeft, of dat ook steviger beleid als fiscale prikkels of een milde vorm van verplichting nodig zijn om onze woningen zuiniger te krijgen.

Energiebesparing is veel te belangrijk om onderwerp te worden van partijpolitiek gekibbel in de opmaat naar de Provinciale Staten-verkiezingen.

Joris Thijssen, directeur campagnes van Greenpeace

Tjerk Wagenaar, directeur van Natuur en Milieu

Teun Bokhoven, voorzitter van de Duurzame Energie Koepel

Reageer op dit artikel