artikel

Blog: Vertrouwen

bouwbreed Premium

Blog: Vertrouwen

Ben je nu realistisch of pessimistisch als je nu de vierde economische dip op rij gaat voorspellen? Wat doet het er toe. Het zaad voor de nieuwe dip is al hard aan het ontkiemen. Mario Draghi, Alexis Tsipras en onze eigen Erik Wiebes werken daaraan mee.

Wat hebben de drie genoemde heren met elkaar te maken? Mario Draghi, de president van de Europese Centrale Bank heeft besloten om maximaal 1140 miljard euro in de economie te pompen door het opkopen van staatsobligaties. Dat lijkt leuk. Daardoor zal immers de rente dalen, krijgen banken meer armslag om leningen te verstrekken en zal het vertrouwen van consumenten toenemen. Zoals elke medaille heeft ook deze een keerzijde. De rente op spaartegoeden zal nog verder zakken waardoor spaarders hun vermogen alleen maar minder waard zien worden dankzij de fictieve vermogensrendementsheffing van 1,2 procent. De problemen voor pensioenfondsen worden groter door de lage rente. Het vertrouwen zal dus niet toenemen, maar eerder afnemen. Draghi had er beter aan gedaan om die miljarden niet aan de banken te geven, maar rechtstreeks aan de consumenten en bedrijven. Banken geven er al jaren blijk van niet met geld om te kunnen gaan, vandaar.

Alexis Tsipras doet ook zijn best om weer een crisis te veroorzaken. Dit weekeinde dreigt de extreem linkse Griekse politicus de verkiezingen te winnen. Zijn belangrijkste verkiezingsbelofte is dat de 250 miljard die Griekenland geleend heeft om een faillissement te voorkomen, niet zal worden terugbetaald, althans deels. Daarmee ondermijnd hij het vertrouwen in de euro en in de politiek die machteloos lijkt te zijn. Met name Duitsland en Nederland hebben om het hardst geroepen dat elke cent terug zal komen. De enige hoop is dat Tsipras wat weg heeft van onze eigen premier. Die doet ook verkiezingsbeloftes die loos blijken te zijn. Zo niet dan zullen andere landen zoals Portugal ook gaan roepen dat ze niet terug willen betalen.

Dan de lastigste link, Erik Wiebes, onze nationale belastinggaarder. Die ziet nu eindelijk ook in dat de verhoging van de brandstofaccijnzen grenseffecten heeft waardoor hij minder geld binnensleept dan geraamd. Zijn oplossing is simpel: dan moet België zijn brandstofaccijns maar verhogen. Dat land heeft echter al de nodige grenseffecten met Luxemburg waar de brandstofprijzen nog veel lager zijn. De uitspraak is bovendien uiterst curieus. Europa heeft al vake laten weten dat een economische en monetaire unie ook een politieke unie nodig heeft waarbij er meer door Brussel geregeld kan worden. Een van de belangrijkste punten daarbij is belastingheffing. Daar wil echter geen lidstaat aan. Dan is het toch vreemd dat Wiebes nu wel België maant om de accijns omhoog te gooien. Daar gaat hij niet over.

Bovendien schept hij geen vertrouwen bij consumenten. Een van de grootste zegeningen van de Europese Unie is de euro. Zonder moeilijk om te hoeven rekenen, kunnen we nu direct zien dat we zo langzamerhand in het duurste land van Europa wonen met een hoge directe maar ook indirecte belastingdruk. Zolang dat zo blijft, zal het consumentenvertrouwen niet groeien. Er is overigens wel een oplossing voor die hoge belastingdruk. Gewoon even multinational worden, dan betaal je bijna niets meer.

 

Ferry Heijbrock, journalist Cobouw

Reageer op dit artikel