artikel

Zomerblog: Perfect uitgelijnde handvormtegels

bouwbreed

Zomerblog: Perfect uitgelijnde handvormtegels

Met angst en beven ziet Cobouw-verslaggever Ad Tissink toe hoe een Slowaakse aannemer zijn huis verbouwt. Een blog over babylonische spraakverwarring, vakmanschap en universele aannemerstrucs. Aflevering 4.

Een nieuwe wc behoeft uiteraard ook nieuwe tegels. We hebben bij de leverancier van de pot en het fonteintje ook wandtegels uitgekozen. Van die mooie grote. Zestig bij dertig centimeter maar liefst. Gerectificeerd. Ik ben alweer vergeten wat dat betekende, iets met gezaagde zijkanten en een kleinere voeg ofzo.

Volgens verkoper Ismit wil iedereen tegenwoordig gerectificeerde tegels. Dus hebben wij die ook besteld. Twee maanden terug al weer. Als ze arriveren, besef ik pas hoe groot de tegels zijn. Zestig centimeter lang, dat betekent dat er op geen enkele wand van ons kleine kamertje twee hele tegels naast elkaar passen.

Mevrouw Tissink belt met Ismit. “Is dat wel een goed advies geweest, tegels van 60 bij 30?” Maar Ismit geeft geen krimp. Iedereen doet het zo. Een andere maat kan hij pas over drie weken leveren. We gaan snel naar de tegelhandel om de hoek en die smeert ons mooie handvormtegeltjes aan. Grillig van vorm en van kleur. Heel anders dan de strakke oplossing waar we eerst voor gingen, maar wat meer in lijn met de bouwstijl van ons huis, dat bijna een eeuw oud is.

Joschka de Slowaakse tegelzetter en stukadoor gaat ze plaatsen. In heel het huis is een grote puinhoop en wat hij precies doet en in hoeverre hij vordert, is moeilijk in te schatten. Hij heeft ons een paar keer aangeklampt en begon in perfect Slowaaks over een chroma-lista op de hoeken van het tegelwerk. Het leek ons niet mooi, maar als dat beter is,zoals hij met gebaren duidelijk probeerde te maken, moest ie het maar doen. Ook had hij het over millimetre…… en hield daarbij twee tegels met de zijkant tegen elkaar. Ik begeep niet zo goed wat ie bedoelde. Mevrouw Tissink evenmin. Totdat ik een paar dagen later ’s ochtends vroeg op de bouwplaats ben en zie dat een rijtje tegels dat hij de vorige dag secuur heeft geplaatst weer weghakt. Voor de zoveelste keer bromt hij: millimetre…millimetre ter verklaring.

Ineens begrijp ik dat hij al die dagen bezig is geweest de tegels, ongelijk van dikte, precies uit te vlakken. Vandaar dat het zo lang duurde! Het gewenste effect van de handvorm tegeltjes heeft hij met veel vakmanschap en uiterste precisie om zeep geholpen. Als rechtgeaard opdrachtgever zou ik Joschka natuurlijk opdracht kunnen geven meteen maar alle tegels eraf te slaan en ze opnieuw te plaatsen op de manier zoals ons voor ogen stond. Op eigen kosten natuurlijk. Maar dat kan ik niet over mijn hart verkrijgen. Ik laat ze zitten uit respect voor zijn vakmanschap, want dat is boven elke twijfel verheven.

Er zullen niet veel panden in Den Haag zijn waar handvormtegels zo strak zijn uitgelijnd. En niet te onderscheiden van gerectificeerde tegels. Alleen de kleuren heeft Joschka niet kunnen beïnvloeden. Die verschieten van wit, naar crème naar zachtgeel. Kriskras door elkaar. Als hij had gekund, had Joseph ze ongetwijfeld van een nieuwe laag glazuur voorzien. Allemaal in precies dezelfde kleur. 

Ad Tissink, redacteur techniek bij Dagblad Cobouw

Volg Ad op twitter

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels