artikel

De lessen van Husslage

bouwbreed

De lessen van Husslage

Het is zo’n beetje zeven jaar geleden dat de sloop van de ‘prairie-woning’ te Steenwijk plaatsvond. Ingenieur Jan Husslage had zijn energiezuinige woning niet alleen zelf ontworpen, maar ook grotendeels eigenhandig gerealiseerd.

De gemeente reduceerde na een voorbereiding van vele jaren de oorspronkelijke ecologische uitgangspunten die zij eerder had, tot één regel in het koopcontract: ‘koper verklaart dat hij zich zal inspannen om bij de realisering van zijn bebouwing invulling te geven aan de checklist duurzaam bouwen’. Verder lootte Husslage als enige van de ecologische kerngroep in voor een kavel. Zo bleef er weinig ecologisch draagvlak. Daarnaast stond in een bijlage van Husslages koopcontract dat het huis binnen anderhalf jaar gereed moest zijn gemeld. Deze bepaling werd Husslage noodlottig.

Door omstandigheden kon hij pas een jaar later dan gepland beginnen met de bouw. De bouwvergunning rammelde echter al net zo als het koopcontract. Overdreven veel details, maar nergens renvooien en geen tekeningen van elektra, riolering, Bouwbesluitaanduidingen, etc. Aldus werd Husslages huis een buitenbeentje in de wijk. Hij ging vol voor het oorspronkelijk bedoelde ‘ecologische beeld’ en de anderen ontbrak het aan dat lef. Er kwamen overwegend ‘mrs. Bouquet’-huisjes met polyester siergoten, geglazuurde pannetjes en romantische glasroeden in de kunststof kozijnen. Husslage werd met zijn eigenzinnigheid ook al snel zelf een buitenbeentje: er was zelfs een roddel dat hij zich regelmatig ontlastte in de tuin.

Met vrijwel 100 procent hergebruik, tot en met elektrabedrading en schakelaars toe, was het huis alleen al uitzonderlijk. Met daarnaast verschillende oude kozijnen, soms achterstevoren geplaatst en met verschillende houtmaten in het zicht, viel het tussen de braafheid rondom geweldig op. Hij had voor 26.000 euro alle bouwmaterialen bij elkaar weten te schooien en toegegeven: de opslag van alle hergebruikonderdelen zag er niet héél florissant uit.

Het totale beeld van huis en mens paste niet meer in de wijk.Men besloot Husslages kavel terug te vorderen wegens de termijnoverschrijding in het koopcontract. Na veel procesfouten, malversaties en een paar jaar tijd is dat de gemeente helaas gelukt.

De moraal van dit verhaal: wees voorzichtig met mooie idealen. Niet iedereen draagt ze.

Michaël de Vos, architect 

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels