artikel

Gaan

bouwbreed

Gaan

Soms moet ik wel eens naar een afscheidsreceptie, congres of andere happening waar ik niet heel veel zin in heb. Mijn actielijst is nog lang en ik denk dat ik effectiever ben als ik achter mijn bureau blijf zitten dan naar Den Haag, Utrecht of Den Bosch te rijden voor een of andere conferentie.

Meestal ga ik toch, want de acties zijn ook weer niet zó urgent dat ze een last minuteafzegging rechtvaardigen. En de organisatoren waarderen het altijd dat je er bent. De frisse tegenzin die ik in de auto nog een beetje koesterde, verdwijnt als sneeuw voor de zon bij het eerste kopje koffie en het eerste gesprek. Wat een leuk mens! Wat een mooi verhaal! En dan gaan we de zaal in en worden ons gedachten en gezichtspunten voorgeschoteld waar ik wat nieuws uit haal.

In de pauze en de borrel na afloop kom ik altijd wel bekenden tegen. En dat is ook heel effectief: ik vang veel op over de nieuwste ontwikkelingen bij organisatie x of y, ik hoor geruchten (ja echt!) en ik toets mijn eigen denkbeelden. Bij happenings met veel bekenden lukt het altijd wel om een aantal zaken te bespreken die op mijn actielijst staan. Scheelt weer mailen en bellen. Aan het eind van de middag concludeer ik dat het weer een nuttige bijeenkomst was. Ik neem me dan heilig voor om de volgende keer niet zo te tutten over wel of niet gaan.

Ontmoeten en netwerken worden steeds belangrijker. De onderlinge afhankelijkheid binnen onze maatschappij en dus ook onze sector, wordt steeds groter. De complexiteit neemt toe. We werken op steeds meer fronten samen. En om goed samen te kunnen werken, moet je veel investeren in het onderhouden van je netwerken. Gaan, dus.

Jacqueline Schlangen, directeur Vernieuwing Bouw

Zij schrijft deze column op persoonlijke titel.

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels