artikel

De kunst van het loslaten

bouwbreed

De kunst van het loslaten

Lang geleden werden de geïntegreerde contracten gezien als het antwoord op de steeds complexer wordende omgeving. Na vele jaren kunnen we constateren dat niet al onze problemen zonder meer zijn opgelost. Niet gek dus dat elke organisatie wel sceptici ten aanzien van deze ‘moderne’ contractvorm huisvest.

Weerstand en wantrouwen zijn belangrijke obstakels die overwonnen moeten worden om succes mogelijk te maken. Daarom helpen we elke scepticus om zich de ‘kunst van het loslaten’ eigen te maken. Mooie verwoording van de iets te pretentieuze boodschap: “Als je nou niet zo zeurt, komt het allemaal wel goed”. “Wat doen ze (de sceptici) nou toch moeilijk?” Onbegrip, totdat je jezelf betrapt op deze toch wel erg menselijke bekrompenheid.

De Nederlandse bouwprojecten zijn namelijk niet de enige die de laatste jaren aan complexiteit hebben gewonnen. Ook je dagelijkse avondmaal is tegenwoordig geen ‘appeltje-eitje’. Niks is meer wat het was, van koemelk naar sojamelk, van boerenkool naar superfruit, van aardappelen naar quinoa. Verder dienen de ingrediënten lokaal te zijn geproduceerd én in het juiste seizoen. Bovendien moet de kip zijn kont hebben kunnen keren, de vis met dolfijnvriendelijke netten zijn gevangen en de vleesvervangers biologisch geteeld. Als je dan ook nog eens genoeg varieert, komt het hopelijk goed, maar graag wel binnen een half uurtje per dag. Genoeg reden om na de schoonmaak (overigens meer een zaak van luiheid dan complexiteit) ook voor mijn avondmaal geïntegreerd de markt te benaderen.

Nu zijn er tegenwoordig, gelukkig, fullservice providers die in deze behoefte voorzien. Wekelijks leveren zij een tas met perfect uitgekiende gerechten: gevarieerd, gezond, lokaal, eigenlijk precies zoals ik het functioneel had kunnen specificeren. Niks op aan te merken, totdat de maandagavond was aangebroken, ik moest er zelf aan geloven: de kunst van het loslaten. Alleen even de gerechten bereiden zoals aangeleverd en tot in detail voorgeschreven: ontzorgen optima forma. Laat ik nu net de eerste avond geen zin hebben in volkoren penne met cherrytomaatjes en kippendijfilet. Dat loslaten valt nog niet mee. Ik begrijp ze wel, die sceptici.

Roel Reuser, adviseur contractering en risicomanagement bij Twynstra Gudde (rre@tg.nl)

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels