artikel

Afscheidsblog: ‘So long and thanks for all the fish’

bouwbreed Premium

Iedereen die wel eens op de redactie van Cobouw is geweest, weet dat deze merkwaardige biotoop bevolkt wordt door vrijwel uitsluitend zoetekauwen.

Bossche Bollen worden als een vaandel gedragen en de minste aanleiding voldoet om banketbakker Boheemen weer een belletje te geven. Centraal op de redactiezaal staat een pot met pepernoten, paaseieren of ander seizoenszoet waar je een kunstige timpe-lapse video omheen kunt produceren. Net als zwijnen die truffels ruiken, weten een aantal collega’s – ondergetekende zeker niet in de laatste plaats – wanneer de droppot van de aanpalende Vastgoedmarkt weer vruchten draagt. Er zijn heimelijke lades met koekjes en nog meer drop waar geheime bondschappen over zijn ontstaan. Veilig geachte voorraden worden geplunderd op het moment dat de eigenaar even z’n hielen heeft gelicht. Al heb ik dat laatste alleen van horen zeggen.

Na 5,5 jaar verlaat ik Cobouw om persvoorlichter te worden bij Greenpeace. Mijn karma wordt er in ieder geval niet slechter van, al vermoed ik dat ik nog een tandje bij zal moeten zetten in mijn persoonlijk duurzaam leven. Huh watte?

Dankbaar ben ik omdat ik de afgelopen jaren zoveel gezien en geleerd heb, mijn –d’s en –t’s tegenwoordig zoveel beter op orde heb. Bijzondere plekken gezien. Veel mensen gesproken die ik anders nooit zo spreken en kennis opgedaan waarvan ik tevoren nooit had gedacht dat ik het zou weten. Lieve snorren en vesten van de redactie, ik ga jullie -in al je betweterige gemoedelijkheid- missen.

Ooit waren lunchpauzelijke zwerftochten naar de viskraam in zwang, maar daar zit tegenwoordig een beetje de klad in. Het is niet zoet bovendien. Jammer, want het past zo wonderwel goed bij de quote die al dagen in mijn hoofd rondzingt: ‘So long and thanks for all the fish’.

Janis Joplin: Bye, Bye Baby

Bron: MusicSoul Alexisa.

Merel van der Ham, journalist Cobouw

Reageer op dit artikel