artikel

Verkeerde zuinigheid

bouwbreed

Verkeerde zuinigheid

Het fort Kijkuit nabij Kortenhoef wordt gerenoveerd in opdracht van Natuurmonumenten. Cobouw plaatste op 17 oktober op de voorpagina een foto waarop zeven mannen een 5 meter hoge ruit optillen. Jos Schouten zag de foto.

Zuinigheid zit niet alleen de Zeeuwen in het bloed. We herinneren ons nog wel de reclame van Zeeuws Meisje van weleer “geen cent te véél”, waar het ging om niet te veel te betalen voor hetgeen we aanschaffen, in het specifieke geval margarine van Zeeuws Meisje. Als we kunnen besparen, zullen we het niet laten en zuinig omgaan met de beschikbare middelen is niet verkeerd in deze tijd waarin het nog steeds niet goed gaat in de bouw.

Nu werd ik vorige maand getriggerd door een foto op de voorpagina van Cobouw; hij stond er vrijdag 17 oktober in en het betrof het fort Kijkuit dat wordt gerestaureerd en waarbij 5 meter hoge, 150 kilo zware glaspanelen moesten worden geplaatst. Op de foto was niet zichtbaar of er mogelijkheden waren om een machine in de ruimte toe te laten (zou in het kader van het Bouwbesluit 2012 en de veilige onderhoudbaarheid wel beschouwd moeten zijn) om de fysieke belasting van de bouwvakkers te verminderen. Op de foto zijn zeven personen bezig met het manoeuvreren van het glaspaneel, waarvan twee op een soort rolsteiger staan. De foto laat niet zien of de wielen geborgd staan, de platforms zijn wel verspringend aangebracht maar er is geen leuning te zien. Er worden wel zuignappen toegepast maar niet iedereen draagt veiligheidshandschoenen en zéker de persoon die de zijkanten van het glas onbeschermd aanpakt, loopt risico’s.

De fysieke belasting is waar we hier naar kijken en de vraag is: wat is een rug van een medewerker waard; het bedrag dat wordt uitgespaard aan de inzet van een specifieke machine die de glasplaat kan opnemen, draaien en op zijn plaats zetten, zonder dat daarbij noemenswaardig veel fysieke belasting mee gemoeid is?

Snijgevaar

De kans dat het hier misgaat is levensgroot aanwezig. Los van tilnormen komt hier ook nog het gevaar van vallende voorwerpen en snijgevaar bij kijken.

Onlangs sprak ik een vertegenwoordiger van een grote materieeldienst in Nederland. Zij hebben hun vleugels ook Europees uitgespreid en hij vertelde onlangs in Denemarken te zijn geweest voor het leveren van personen-goederenliften.

In Denemarken en overige Scandinavische landen is het gebruikelijk om bij ieder bouwwerk, ongeacht de hoogte, een personen-goederenlift in te zetten voor het verticale transport. En wel een lift van voldoende afmetingen en capaciteit, een 2000-kilolift.

Op het betreffende bouwwerk waarbij in vier bouwstromen woningen werden gerealiseerd, stonden vier liften, voor ieder bouwdeel één en alle waren voorzien van een liftboy, een bediener van de lift die naast het bedienen van de lift ook behulpzaam is bij het laden en lossen en helpt bij het opsporen van storingen, het onderhoud en het opbouwen en verhogen van de liften.

De factor arbeid is namelijk zó bepalend op de kostprijs, dat zelfs de inzet van een trappentoren niet overwogen wordt, omdat het heen en weer lopen op de trap te veel tijd (en dus geld) kost. De lift levert dus geld op en een beter logistiek proces, want er hoeft geen badding tussen de deur te worden gelegd om de lift op zijn plaats te laten staan terwijl het materiaal gehaald wordt op redelijke afstand van de lift. De liftboy zorgt voor de logistieke afhandeling en hij zorgt ervoor dat niemand al te lang hoeft te wachten.

Ik moest dáár aan denken toen ik de foto in Cobouw zag staan; we hebben nog een hele weg te gaan wat betreft het nadenken over de inzet van machines en het voorkomen van verkeerde zuinigheid.

Jos Schouten, veiligheidskundige bij Aboma in Ede

Reageer op dit opinieartikel via Twitter op @abomabv of @CobouwNL

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels