artikel

Misleiding door landelijke pers

bouwbreed

Misleiding door landelijke pers

Deze week heeft de parlementaire onderzoekscommissie ICT-projecten bij de overheid gerapporteerd. In de framing van de pers was het beeld tot nu toe: wat een sukkels werken er toch bij de overheid; ze maken er een bende van.

In de dagbladen wordt ervan uitgegaan dat we in een perfecte wereld leven. Er mag eigenlijk niets fout gaan. En als er iets mis gaat, dan wordt dat uitvergroot, wordt er schande van gesproken en moet er natuurlijk een schuldige kunnen worden aangewezen. Alleen al de koppen illustreren dit. NRC Handelsblad: ‘Zolang hun PC’s werken, hoor je Kamerleden niet’, ‘Ambtenaren verhulden falende ICT’, ‘Bij overheid die onwetend is, kun je lekker uren blijven schrijven’ en ‘Zeker zes jaar te laat, 413 procent te duur. Maar wel een succes’. Het Financieele Dagblad is al niet anders: ‘Nergens zo’n bende als bij de overheid’. En “Een auto zonder stuur’. Ook de Volkskrant kiest hetzelfde frame: ‘Overheid laat zich in het pak naaien’, ‘Politici snappen niks van ICT’ en ‘Waarom dat geknutsel van de overheid met ICT?’ Conclusie? Wat een kneuzen daar bij de overheid.

Terwijl parlementair onderzoek een fantastisch middel is om diepgaand onderzoek te doen naar het functioneren van de overheid of politieke besluitvorming, bestaat de neiging bij de pers die rijkdom aan inzichten te versimpelen tot een eenvoudige ‘who done it’. De gretigheid waarmee de pers zich op de tribunaalfunctie van parlementair onderzoek werpt, is stuitend. Bij de enquête naar woningcorporaties was dat erg zichtbaar en dat zal ook het geval zijn bij de Fyra. Het merkwaardige is echter dat juist de onderzoekscommissie ICT niet op zoek was naar de daders, maar er achter probeerde te komen waarom het automatiseren van processen bij de overheid zo ingewikkeld is. Zo’n boodschap blijkt voor de pers te ingewikkeld.

Lenny Vulperhorst, adviseur Andersson Elffers Felix Utrecht

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels