artikel

De glazen van Van Gogh

bouwbreed

De glazen van Van Gogh

Vorige week zijn de glazen liggers van het dak van Van Goghmuseum geplaatst. Kisho Kurokawa maakte in de jaren ‘80 het ontwerp van de nieuwe glazen hoofdentree. Daarna is alleen het natuurstenen volume gerealiseerd. De glazen helft wordt nu onder architect Hans van Heeswijk uitgewerkt. Dat is een halve ellips in plattegrond, met een hol dak.

De staalconstructie bestaat uit kolommen die een 3D vervormde stalen randbuis dragen. Aan die buis worden glazen liggers met vele lengten in schoenen bevestigd, afgedekt met dubbelglas panelen. De wanden worden gemaakt van in horizontale richting koud gebogen geïsoleerde glaspanelen. Alle glas in low iron, bijna onzichtbaar.

Een ogenschijnlijk simpele constructie, die toch in elk onderdeel veel engineering en zorg vergt. De glazen liggers worden gemaakt van drie lagen op elkaar gelamineerd, volledig thermisch voorgespannen glas, soms tot 11 meter lang. Daar zit Steve Jobs achter. Hij liet voor Apple de beroemde 12 meter kubus in New York maken. In eerste instantie opgebouwd uit vierkante panelen. Hij was niet tevreden en wilde in plaats van zes panelen van 2 x 2 meter twee onder elkaar hoge panelen van 2 x 12 meter. Omdat het nog niet kon. Er waren geen lange thermische voorspanovens en geen lamineertanks. Hij gaf de opdracht voor en betaalde het grootste deel van de investeringskosten op de kubus af.

Nu zijn er ook twee fabrieken in China die dat kunnen. De glazen liggers van het atriumdak van het Haags Gemeentemuseum zijn met die machines gebouwd, deels in China, deels in Duitsland. Voor het dak van het Van Gogh is een Octatube engineer tijdens de productie als ‘quality surveyor’ in de fabriek geweest. De ramp is natuurlijk groot als een ligger niet goed is. Het opnieuw produceren en invliegen is dan een zeer kostbare zaak.

Mick Eekhout, directeur Octatube 

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels