artikel

Blog: De spagaat

bouwbreed

Blog: De spagaat

Het fenomeen van een spagaat is allang niet meer voorbehouden aan balletdanseressen alleen. Organisaties doen er ook aan. Dat gaat dan wel om onderwerpen die heel veel pijn doen, aangezien een spagaat zelf ook de nodige pijnlijke krachten teweeg brengt vooral in de liesstreek.

Dat is continu te zien binnen VNO-NCW. Daar wordt in slechte tijden luidkeels geroepen dat de nullijn nodig was. Zo niet dan gaat dat banen kosten. Gaat het weer wat beter, dan moet de nullijn gehandhaafd worden om het broze herstel niet te frustreren want dat kost banen. En gaat het echt goed dan moet de nullijn gehandhaafd blijven om onze concurrentiepositie met het buitenland niet te verslechteren want dat kost banen. En intussen hoor je dan het tandenknarsen van het midden- en kleinbedrijf dat juist hoopt op meer financiële armslag bij huishoudens zodat die meer gaan uitgeven. Een regelrechte spagaat dus die het grootbedrijf telkens lijkt te winnen.

Iets soortgelijks is ook zichtbaar in de bouw. In de bouwkeet van Bouwend Nederland die deze week het Haagse Plein onveilig maakte, passeerden alle frustraties van de afgelopen tijd weer eens de revue. Zo werd weer eens herhaald dat natuurlijk uitbuiting van werknemers bestreden moet worden, maar dan niet bij de hoofdaannemer. Stel je voor, die kan dan niet meer voor 20 euro per uur inschrijven. Gek genoeg willen met name de gespecialiseerde aannemers, voornamelijk mkb-bedrijven die in onderaanneming werken, wel dolgraag de ketenaansprakelijkheid vanaf de opdrachtgever tot en met de laatste onderaannemer. Logisch ook, nu ondervinden ze als gevolg van de belachelijk lage prijzen oneerlijke concurrentie van bedrijven die het met de regels niet zo nauw nemen.

Een spagaat met maatschappelijk verantwoord ondernemen dient zich hier overduidelijk aan. In tegenstelling tot wat menigeen denkt is MVO niet uitgevonden als een verplichting die nodig is om de opdrachtgever te plezieren, maar een bedrijfscultuur waarin netjes omgegaan wordt met milieu, werknemers, klanten en opdrachtnemers. Dat zo zijnde waarom trekt Bouwend Nederland dan niet van leer tegen hoofdaannemers die drie maanden wachten met het betalen van rekeningen van onderaannemers. En om een misverstand uit de weg te ruimen, het zijn niet alleen AFNL-leden die daarover klagen, maar ook een gerespecteerd bouwer als René Kesselaar.

Eén lichtpuntje, gerotzooi komt niet alleen in de bouw voor. Een gerespecteerd bedrijf en steunpilaar van MVO Nederland, te weten Ordina, kan er ook van van. En de mazzel voor Ordina is dat er nog voldoende corrupte ambtenaren rondlopen. De pech is dat het uiteindelijk toch uitkomt.

Organisaties, en niet alleen in de bouw, moeten dus eens ophouden met fulmineren tegen wetten en regels die proberen slecht gedrag aan te pakken. In plaats daarvan moeten ze eerst eens de hand in eigen boezem steken en zorgen dat het gedrag niet meer voorkomt. Dan zijn al die wetten ook niet meer nodig. Ik vrees echter dat het aanpakken van de eigen leden een spagaat oplevert die inscheuring van het onderlichaam tot gevolg heeft. En dat doet echt pijn.

 

Ferry Heijbrock, journalist Cobouw 

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels