artikel

Blog: Bouwers zijn net meeuwen…

bouwbreed

Blog: Bouwers zijn net meeuwen…

Het zal je maar gezegd worden: “Bouwers zijn net meeuwen. Ze hebben een grote bek en schijten de boel onder. Daarna verzamelen ze de troepen en vliegen ze verder.” Deze weinig tot de verbeelding overlatende vergelijking hoorde ik van corporatiebestuurder Tjapko van Dalen.

Of er een kern van waarheid in zit, laat ik even in het midden. Op ruzie met meeuwen zit ik niet te wachten. Ze hebben een grote bek en voor je het weet schijten ze mij onder. Dierenliefhebbers wil ik ook niet tegen me in het harnas jagen. Meeuwen zijn vernuftig en beschikken over meer eigenschappen dan een grote bek.

Bouwers zwart maken in een tijd dat Zwarte Piet ter discussie staat, acht ik evenmin opportuun. Lijken bouwers enigszins op meeuwen? Meeuwen mogen dan inventief zijn, bouwers zijn dat in essentie ook. Niet voor niets bestaat het gezegde: hij heeft een timmermansoog. De kous is daarmee echter niet af. Je kunt je namelijk afvragen of bouwers vandaag de dag nog voldoende oog hebben voor kwaliteit. Gedrag valt niet los te zien van de omstandigheden. 


Nederland van boven 

Dat brengt me bij de prachtige televisieserie ‘Nederland van boven’. Op avond in 2013 leerde ik iets over een Friese meeuw. Wat bleek nou: hij at afgedankte, koude frietjes uit plastic bakjes op de Dam in plaats van verse vis uit de zee in zijn achtertuin. Ik kan me voorstellen dat hij na zijn maaltijd weinig oog heeft voor het monumentale centrum van Amsterdam: hij moet toch ergens poepen.

Idioterie, gewoon slim of pure noodzaak? Kennelijk kost het een meeuw minder moeite om uit eten te gaan in de hoofdstad dan een Hollandse Nieuwe te vinden in de Waddenzee. Ik zou zeggen: de meeuw is vervreemd van zijn wortels. Hij is geëvolueerd, verstedelijkt, heeft zich aangepast aan de veranderende omstandigheden.

“In de bouw zijn de verschillende rollen vertroebeld”, ging Van Dalen verder. In zijn optiek zijn opdrachtgevers zich te veel gaan bemoeien met aannemers, met als gevolg dat aannemers zich in de nesten werken omdat ze dingen maken waar ze in essentie niet achter staan. Precies dit is de overeenkomst die ik zie tussen meeuwen en bouwers: ze proberen te overleven. De meeuw vliegt een stukje om voor een frietje met, de bouwer schrijft laag in op opdrachten om aan het werk te blijven. De saus volgt vanzelf wel, zodra de opdrachtgever zich met het bouwwerk gaat bemoeien.

Kip-ei

Het is een kip-eiprobleem. Kun je het de meeuw kwalijk nemen dat hij nieuwe voedselbronnen aanboort? Kun je het de bouwer kwalijk nemen dat hij opereert zoals hij opereert? Alle verhalen die steeds weer opduiken over meerwerk, ontevreden klanten, valse concurrentie, uitbuiting, bouwfouten creëren het beeld dat bouwers er met opzet een potje van maken. De bouwer als boef, lekker makkelijk.

Eerlijk gezegd sprak ik in de afgelopen jaren weinig bouwers die mij de indruk gaven dat ze er alleen zijn voor zichzelf. Meestal is het juist andersom. Hartstikke aardig die bouwers. No nonsens. En toch. Dat beeld van die meeuw blijft hangen. Corporatieman Van Dalen zocht het antwoord bij zichzelf. Hij haalde zijn mensen van het werk, zodat de aannemer weer ongestoord kan doen waar hij goed in is: bouwen, zijn vakmanschap tonen, zonder bemoeienis, met een uitgedokterd plan en zicht op een langdurig onderhoudscontract. Ik hoop dat deze zwaluw zomer maakt. Voor het overige. Misschien moeten we de meeuw ook iets meer met rust laten.

Reageren op deze blog? Dat kan via redactie@cobouw.nl of op Twitter via @CobouwPolitiek  

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels