artikel

Verkoperspsychologie

bouwbreed Premium

Verkoperspsychologie

Nu volgens de kranten en ‘de’ makelaars de woningmarkt uit het dal is, lijkt het erop dat eigenaren die al jaren hun huis wilden verkopen, nu eindelijk een bord in de tuin durven te zetten.

Toen de prijzen daalden, hebben ze gewacht. De een riep: “Help, ik sta onder water”. En een ander: “Help, ik krijg minder dan in 2008. Het is een zonde in een slechte markt te verkopen”.

Nu de markt het diepste punt kennelijk heeft geraakt, denkt iedereen te kunnen profiteren van de opleving en zet zijn huis te koop. Buitengewoon merkwaardig. Immers, de prijzen liggen lager dan een paar jaar geleden en het aanbod is groot en wordt door het lemmingengedrag groter. Hoe werkt dat nu, die verkoperspsychologie?

Eigenaren durven minder snel te verkopen in een kopersmarkt. Ze hebben het gevoel in een draaikolk terecht te komen. Ze zijn de controle over de prijsontwikkeling kwijt. Hoe ver zal of moet de prijs zakken? Nu het regent van de gunstige berichten over opleving, denken verkopers dat er weer sprake is van een verkopersmarkt. De minimumprijs staat vast en er zijn meer kansen om bij de vraagprijs uit te komen. Het enige waar deze redenering geen rekening mee houdt, is dat iedereen zo denkt, waardoor er een groot aanbod van redelijk vergelijkbare huizen in soortgelijke buurten is. En iedereen weet dat als het product niet schaars is en er redelijk veel alternatieven zijn, dat een effect op de prijs zal moeten hebben. Neerwaarts, voor de duidelijkheid. Eerder verkopen in een neergaande markt, was denk ik slimmer geweest.

Reageer op dit artikel