artikel

Algemene voorwaarden

bouwbreed Premium

Algemene voorwaarden

Aannemers, architecten, ingenieurs en toeleveranciers, allemaal gebruiken ze wel algemene voorwaarden. De toepasselijke wettelijke regeling is echter complex en lastig. Europese regelgeving heeft voor zogeheten dienstverrichters het leven echter een stuk eenvoudiger gemaakt. Geldt dit nu ook voor aannemers?

De gebruiker van algemene voorwaarden heeft een wettelijke informatieplicht. Uitgangspunt is dat de algemene voorwaarden voor het sluiten van de overeenkomst aan de wederpartij ter hand worden gesteld. Hierbij gaat het vaak mis. De algemene voorwaarden worden niet ter hand gesteld of de terhandstelling kan achteraf niet bewezen worden. De gevolgen zijn groot: de wederpartij kan de algemene voorwaarden dan vernietigen (die gelden dan niet meer).

Dit uitgangspunt kent een aantal uitzonderingen. Een daarvan vloeit voort uit de Europese Dienstenrichtlijn. Dienstverrichters hoeven in hun offerte of opdrachtbevestiging alleen te verwijzen naar een website (waar de algemene voorwaarden kunnen worden geraadpleegd). Terhandstelling is niet meer vereist. Zowaar Europese regelgeving die het zaken doen nu eens makkelijker maakt.

Wie zijn nu die dienstverrichters? Volgens de Dienstenrichtlijn is een dienst elke economische activiteit die geschiedt tegen een vergoeding (met uitzondering van loondienst). Valt aanneming van werk daar nu onder?

Ja, zo lijkt te volgen uit een recent arrest van het Gerechtshof Arnhem – Leeuwarden. Het ging daarbij om overeenkomsten tot levering en bouw/installatie van een patchkast en een brandmeld- en alarminstallatie. Dat zijn volgens het Gerechtshof koop-/aannemingsovereenkomsten met het karakter van een dienst. Daarom hoefde de installateur zijn algemene voorwaarden niet ter hand te stellen en kon hij volstaan met een verwijzing naar zijn website.

Gelet op dit arrest en de ruime definitie van het begrip dienst lijkt aannemelijk dat ook een enkele aannemingsovereenkomst kwalificeert als een dienst. In dat geval kunnen ook aannemers dus eenvoudiger voldoen aan hun informatieplicht (verwijzing naar een website). Wel geldt dat de ene aanneemovereenkomst de andere niet is en uiteindelijk de inhoud beslissend is of sprake is van een dienst in de zin van de Dienstenrichtlijn. Voorzichtigheid blijft dus gepast.

Robert Jan Kwaak, advocaat bouwrecht bij Poelmann van den Broek Advocaten

Reageer op dit artikel