artikel

Leve het projectiemechanisme!

bouwbreed Premium

Leve het projectiemechanisme!

Projectie, iedereen doet het. Maar wie is zich er van bewust? Projectie, datgene wat je niet aanstaat op een ander projecteren en hem tot zondebok maken, is een vaak gehanteerd fenomeen. Het werkt als je iets wilt blijven ontkennen of niet toestaat in jezelf. Positieve projectie werkt minstens zo snel en is effectiever.

Geen zondebok maar een held uitzoeken. En dan eens goed nadenken hoe het komt dat jij de eigenschappen die je bewondert nog niet zo overtuigend in de wereld hebt gezet. Even oefenen, maar dan gaat het vanzelf. Leren en ontwikkelen noemen we dat.

Nu je weet hoe het werkt, wil je natuurlijk ook weten hoe het is ontstaan. Tsja, even terug naar de kindertijd. Al vroeg in ons leven leren we geloven dat wat onze omgeving over ons zegt waar is. Lastig als ons zelfbeeld gekoppeld blijft aan wat anderen van je vinden. Logisch, omdat we allemaal verlangen om erbij te horen en aardig te worden gevonden. Natuurlijk gebeurt dat niet bewust.

Als we onze emoties onbewust blijven ervaren, zetten ze ons aan tot strijd, bewijzen, gelijk willen hebben en erkenning afdwingen. Dat getuigt van weinig inzicht. En op de lange duur zorgt deze ‘emotionele prestatie drive’ natuurlijk stress. Zelfs als je zelf wel in staat bent tot verandering, dan nog kun je dienen als projectiepaal. Een ander ziet je zelden zoals je werkelijk bent, hij of zij kijkt immers door een eigen filter. En gaat met jou de strijd aan om iets te krijgen of ergens aan te ontsnappen. Zo kom je terecht in situaties van (macht)strijd die je eigenlijk niet wil. Dergelijke situaties vreten energie.

En toch, bedank ze maar. Want al deze signalen geven aan dat het tijd wordt om jezelf te ontmaskeren, je pantser af te werpen en te gaan voor je eigenaardigheid. Lang leve het projectiemechanisme!

Reageer op dit artikel