artikel

Geheugenverlies

bouwbreed Premium

Geheugenverlies

Loop ik, op een feestje, zomaar tegen een – strak in het pak zittende – oud-bestuurder aan van zo’n vastgoedbedrijf dat in het vorig decennium ernstig in opspraak raakte. Vastgoedfraude. Kartelafspraken. U weet het wellicht nog.

Grappig aan dit verhaal is dat hij geen idee heeft wie ik ben. Maar eerst ‘zijn’ werkelijkheid. Hij steekt van wal met een aantal sterke verhalen om te imponeren: “Net nog bij de minister geweest om hem te vertellen dat ….”. Hij heeft namelijk een ideetje hoe de woningmarkt weer op gang zou kunnen komen. Even later een scheldkanonnade op de gemeenten, want “zij waren het die de prijzen hadden opgedreven in de woningbouw”. Als ik een (plagende) opmerking plaats (liever dat geld in de zakken van de gemeente dan van ontwikkelaars, want dan blijft de bibliotheek open) reageert hij bozig alsof hij door een wesp gestoken wordt. Zijn vrouw bemoeit zich er ook mee en vraagt of ik een PvdA’er ben.

Even later, als ik heb opgemerkt dat zijn bedrijf toch niet tot de integerste behoorde, komt hij los. Eerst zegt-ie dat ik niet van die zware woorden moet gebruiken: of ik wel weet wat integriteit is? Dan komt-ie lekker op dreef: “die journalisten, die schrijven maar wat”. “Zij snappen niet hoe het er in bedrijven aan toe gaat.” Vervolgens, als ik door blijf vragen, komen alle ontkenningen nog eens voorbij. “Hoe kun je anders je brood verdienen?”. “Iedereen doet het.” “De vastgoedwereld is niet anders dan welke bedrijfstak dan ook.” “Er was sprake van een incident.” En zo gaat het maar door. Vrienden zijn we niet geworden. Dat zal pas gebeuren als ook ik aan geheugenverlies wil lijden.

Lenny Vulperhorst, adviseur Andersson Elffers Felix Utrecht

Reageer op dit artikel