artikel

Onderwijsaasgieren

bouwbreed

Zelden ben ik zo snel door een vrouw van mijn à propos gebracht als onlangs, toen ik informeel Máxima mocht ontmoeten. Drie nachten heb ik wakker gelegen met de onbeantwoorde vraag hoe het in godsnaam mogelijk is om uit zes en een half miljard mensen een persoonlijkheid te scouten die alles in zich heeft om […]

Zelden ben ik zo snel door een vrouw van mijn à propos gebracht als onlangs, toen ik informeel Máxima mocht ontmoeten. Drie nachten heb ik wakker gelegen met de onbeantwoorde vraag hoe het in godsnaam mogelijk is om uit zes en een half miljard mensen een persoonlijkheid te scouten die alles in zich heeft om een kwijnende poldermonarchie als een godswonder weer gezond te maken. Ik zal verder niet uit de school klappen, maar ik kan iedereen meegeven dat ze meer in zich heeft dan het gehele kabinet en zijn topdienaren bij elkaar. Die Willem is toch maar een bofkont met zo’n charismatische vrouw die ondanks haar drukke baan ook nog eens een betrokken moeder is die kritisch waakt over de schoolvorderingen van haar kinderen. Toen ik en passant vroeg of ze het Nederlands Bouwmuseum wilde openen, gaf ze als antwoord: “Stuur even een briefje”. Blijkbaar gaat aan haar voorbij dat de procedure omtrent mijn verzoek toch iets gecompliceerder is in onze bureaucratische cultuur en dat er eerst een legertje pennenlikkers naar dat briefje wil kijken. Goed, ik wacht wel af, met de hoop dat het geluk mij nog een keer van haar zijde toelacht. Minder optimistisch ben ik over de zoveelste droompoging in de opgeblazen Brainport Regio om het beroepsonderwijs en het bedrijfsleven dichter bij elkaar te brengen. De groeiende behoefte aan goed gekwalificeerde technische vakmensen op alle mbo-niveaus en het opkrikken van het allerbelabberdst aanzien van de maakindustrie, vormen zogenaamd de basis om de aantrekkelijkheid van het technisch onderwijs te verbeteren. Het meerjarig programma wordt uiteraard door de overheid gesteund met een vette projectsubsidie, waarop vervolgens een begroting en de gesuggereerde in te brengen cofinanciering is gebaseerd. Opvallend is de verwachte ruime inbreng van het bedrijfsleven, waarvoor echter geen enkele stuiver is gereserveerd. Volgens de duimkruid ruikende onderwijsaasgieren, moet de samenwerking met het participerende zakenleven deze keer anders. Laat mij niet lachen. “Succes is immers 10 procent strategie en 90 procent executie”, lees ik in het voorwoord van de relevante brochure met als kromme Nederlandse titel ‘Focus en Passie voor Techniek’. Zou hiermee bedoeld worden dat de beste tactiek voor welslagen van onzin zit opgesloten in liquideren? Gauw dan die praatclub weer opheffen.

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels