artikel

Sociaal akkoord

bouwbreed

Terwijl zowat een gehele natie sentimenteel verbroedert onder invloed van een strak geregistreerd acteerspektakel, dat doet denken aan een nieuwe kaskraker over Lodewijk de zoveelste, speelt zich bij mij in de tuin een echt kroningsfeest af. Ter voorbereiding van de met militaire precisie en acrobatiek afgeschoten zaadoverdracht, fladderen al baltsend twee Turkse tortelduiven in gebukte […]

Terwijl zowat een gehele natie sentimenteel verbroedert onder invloed van een strak geregistreerd acteerspektakel, dat doet denken aan een nieuwe kaskraker over Lodewijk de zoveelste, speelt zich bij mij in de tuin een echt kroningsfeest af. Ter voorbereiding van de met militaire precisie en acrobatiek afgeschoten zaadoverdracht, fladderen al baltsend twee Turkse tortelduiven in gebukte houding kopknikkend en met opgeblazen krop al pronkend hun rondjes. Terwijl op de voorgrond de kiem wordt gelegd van een nieuw leven, klinkt op de achtergrond sacraal gezang door de Benedictijnen van Solesmes. De Gregoriaanse toonzetting, een van de belangrijkste pijlers van de Europese muziekcultuur, lijkt een passende begeleiding te bieden aan de paringsdans. De combinatie van beide fenomenen bezorgt mij een gevoel van nederigheid en respect voor de eenvoud van de dingen en de schoonheid van de natuur. Al plagend en koerend ligt de regie van het voorspel bij de gewillige duivin, die met haar uitgestoken oranjegekleurd cloacagebied er duidelijk zin in heeft. Het gesloten ‘sociaal akkoord’ is niet op polderiaanse wijze tot stand gekomen, maar op basis van drift en intuïtieve drang. Geprikkeld springt de doffer zonder veiligheidsgordel als een getrainde evenwichtskunstenaar op de rug van het vrouwtje en wringt zich met een mensonmogelijke kromming tegen haar aan. Op geen enkele wijze lijkt het gevleugelde koppeltje gebukt te gaan onder de nationale ‘poppenkastabdicatie’ (mooi woord trouwens). Binnen een uitgekiende taakverdeling construeren weldra allebei met energieke en optimistische inzet aan een kunstig gevlochten horst. Het mannetje zal het bouwmateriaal aanslepen, terwijl zijn eega al broedend elk twijgje in de juiste richting positioneert. De nestlocatie zal ongetwijfeld op strategische gronden hebben plaatsgevonden. Al peinzend vraag ik me af waar de torteltjes hun fratsen geleerd hebben. Voor zover mij bekend zijn er binnen het faunarijk geen opleidingsinstituten, laat staan grondbanken, belemmerende omgevingsvergunningen of beperkende bouwbesluiten. Als kind van een beroemde duivenmelker moet ik honderden keren onbewust het paringsgedrag rondom de til hebben aanschouwd. Blijkbaar was er toen geen reden om er diepzinnig over na te denken. Hoe zou het zijn als ik één uurtje kroningsduif mocht spelen? Uiteraard wel binnen die zestig minuten waarin de jaarlijkse copulatie tot stand komt.

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels