artikel

De Glazen Muziekzaal afgebroken of verplaatst?

bouwbreed

In 1990 werd in de Beurs van Berlage (1903) in Amsterdam de Glazen Muziekzaal ingewijd, gemaakt om te dienen als repetitieruimte voor het NedPhO, het Nederlands Philharmonisch Orkest. En om er uitvoeringen in te geven van kleine kamermuziek-ensembles. De zaal is bekend om congressen, prijsuitreikingen en feestelijkheden. Het NedPhO is onlangs vertrokken naar de Majellakerk […]

In 1990 werd in de Beurs van Berlage (1903) in Amsterdam de Glazen Muziekzaal ingewijd, gemaakt om te dienen als repetitieruimte voor het NedPhO, het Nederlands Philharmonisch Orkest. En om er uitvoeringen in te geven van kleine kamermuziek-ensembles. De zaal is bekend om congressen, prijsuitreikingen en feestelijkheden. Het NedPhO is onlangs vertrokken naar de Majellakerk in West. De Glazen Muziekzaal was en is een pareltje om te zien. Hoewel de zaal volledig van glas was gemaakt, had ze een perfecte akoestiek. Glas reflecteert muziek en een kale glazen zaal gaf dan ook een echotijd van 4 tot 5 seconden. Akoesticus Rob Metkemeijer (Peutz) had verschillende verstrooiende reflecties en absorpties voorgesteld, uitgevoerd in de vorm van convexe en concave daglichtkoepels, door drie bolle polyester zeilen, doordat een zijwand gebogen was als een cellobuik en door driehoekige metalen geperforeerde panelen gevuld met glaswol. De echotijd bleek 1,2 tot 1,5 seconde, een droomtijd! De Glazen zaal had een prachtige akoestiek. Rob Metkemeyer zou later nog viermaal voor een prachtige akoestiek in glazen zalen zorgen: de Nieuwe kerk in Den Haag, de Prinsenhofzaal in Delft, de Glazen Synagogezaal in Den Haag en de Royal Albert Hall in Londen. De Beurs van Berlage wil de omhullende Graanhal weer herstellen in een zaal voor 700 man. Dus gaat de Glazen Zaal op Marktplaats.nl. Een zaal die geheel ontworpen en gebouwd is op een unieke plek en ook een prachtig antwoord op die Graanzaal is. De zaal is, behalve de betonnen vloer, heel goed te demonteren en te remonteren. Maar het ontwerp is uniek voor de plek en alleen met pijn in het hart te verplaatsen. Dus na ReddeKuip ook ReddeGlazenZaal. Gelukkig heb ik er een boek over geschreven. De Vlaamse dichter Hedwig Verleyden schreef: heel terecht: “Beitel mijn naam in het hardste marmer en hij vergaat. Fluister mijn naam in een gedicht en hij blijft eeuwig”. Ondertussen zoeken we een nieuwe bestemming. Het liefst in een grote ruimte, in een kerk , een oude fabriek herbestemd als cultureel centrum, een stationshal. We zullen graag meedenken. Maar waar hij staat is hij het mooist.

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels