artikel

Delfts kamermuziekfestival in de zomer

bouwbreed Premium

Delfts kamermuziekfestival in de zomer

In 1990 heb ik voor het Prinsenhof Museum in Delft een glazen museumzaal ontworpen. In 1997 geopend. De eisen waren volkomen transparant en reversibel.

Voor twee functies was de zaal niet geschikt: voor diaprojecties overdag (vanwege het glazen dak) en voor muziekuitvoeringen (vanwege de cilindrische vorm van het dak). Echter de zaal werd onmiddellijk na de opening zó romantisch gevonden, met het zicht op de Waalse kerk en de Oude Kerk ernaast dat er vanaf 1997 een jaarlijks kamermuziekfestival in werd georganiseerd. Daartoe werden er naar idee van Rob Metkemeijer en Cees Spanjers akoestische absorbers van geperforeerd metaal met glaswol opgehangen, waarna de akoestiek heel acceptabel bleek.

Echter, het festival wordt gehouden midden in de zomer. Het dak is voorzien van reflecterende dubbelglas panelen. In hete zomers is het er binnen snikheet. Dat ervoer ik tenminste toen ik dit jaar de opening van het festival bijwoonde. ‘s Zaterdags gesproken met de festivalleiding Lisa Ferschtman en Ernest Loot en er ’s zondags een voorstel geschreven. Dat werd maandags namens B&W geaccepteerd.

Toen ik vervolgens twee dagen in Qatar was werd er een zilverfolie over het dak gespannen met weliswaar minder doorzicht naar de Oude Kerk, maar ook veel minder zonne-energie transmissie. Het scheelde 5 graden. De ventilatie-inblaasopeningen die vanwege de ruis tijdens de uitvoering altijd werden uitgezet, werden voorzien van een absorberende binnenmantel, zodat de ventilatie op een hogere stand kon draaien.

Met enkele simpele ingrepen werd een ondraaglijke situatie weer beleefbaar gemaakt. Waarom niet eerder in die 16 jaar?

Gewoonlijk zeil ik in de zomer en dit jaar werd een kleinzoon geboren, een stamhoudertje. Daarvoor bleef ik graag thuis. En werd geconfronteerd met het probleem en kon snel een (tijdelijke) oplossing bedenken.

Na afloop van het festival was de folie binnen 2 uur weer verwij derd en opgeslagen. Volgend jaar kan het weer worden gebruikt. Een permanente oplossing is natuurlijk bovendaks een beweegbaar systeem van aluminium lamellen te maken die naargelang weersgesteldheid en ruimte-eisen van open tot gesloten stand kan worden gedraaid. Over enkele jaren krijgt het dak een grootonderhoudsbeurt en kan dat wellicht meegenomen worden. Zo beschouwen veel architecten sommige van hun gebouwen als hun design-baby’s.

Mick Eekhout, hoogleraar TU Delft en directeur Octatube

Reageer op dit artikel