artikel

Chantage

bouwbreed Premium

Chantage

Ik ben bijna jarig. Op zich geen bijzonderheid, maar nu ben ik er toch wel meer mee bezig dan andere jaren. Door die onzinnige discussie over roetmoppie flitsen er telkens met schuldgevoelens beladen negerzoentjes door mijn geheugen.

Die chocoladebruine met eiwitschuim gevulde moorkopjes waren zowat het enige snoepgoed dat ik mijn jeugd lustte. Eén keer per jaar werden ze door mijn moeder ingekocht; uiteraard op mijn naamdag. Onbewust bracht ik de naam en de bruine toplaag over het wit in verband met de totstandkoming van de arme nikkertjes uit een ver land. Deze associatie werd extra aangedikt nadat ik voor het eerst de handen van een neger zag. Ik dacht dat de lichte binnenkant het gevolg was van een afgesleten toplaag. Door de fraters aangezet, verzamelde ik fanatiek zilverpapier en aluminium doppen voor hun missiegebied, waar die zwarte kindekes woonden.

Op geen enkele wijze bracht ik de sjiek roodgroen gefluweelde pietermanknecht in verband met blote misdeelde Afrikaanse zwartjes waar ik zo mee te doen had. Overigens ook niet met de kleurige afrikaantjes die tussen de sanseveria’s bij ons voor het raam stonden en de zwarte kameeldrijver in de kerststal.

Zou de katholieke Verhagen ook ooit zilverpapier hebben gespaard voor de Limburgse missiepriesters? Wel mooi dat hij nu zelf zendelingswerk kan gaan doen. Wegzenden bedoel ik natuurlijk. Als hij echt ballen heeft knikkert hij ze eruit. ‘Opzouten’ zou ik zeggen tegen Heijmans en Volker Wessels; ‘chantage wordt niet getolereerd’. In het kielzog ervan kan hij ook de helft van zijn ambtenaren wegsturen. De andere helft kan hij vervangen door failliete ondernemers. Budgettair neutraal noemen ze dat. Tegelijkertijd zou ik de gefrustreerde jongens van de Aannemersfederatie uitnodigen voor een ‘oriënterend’ gesprek en de deur wagenwijd opengooien voor integratie. Tien eruit en ruim achttienhonderd er voor terug. De Nederlandse bouwwereld wordt al een eeuw gedomineerd door de grote jongens. Op zich begrijpelijk maar niet wenselijk. Bij een ongewijzigd beleid hierin zal het nooit wat worden met de club van Maxime.

Harry Verhoeven, studio Eyckehorst

Reageer op dit artikel