artikel

Polderramp

bouwbreed Premium

Polderramp

Volgens nationaal blokhoofd Stefano staan er in Nederland een miljoen huizen onder water. Ik denk dat je dan toch wel kunt spreken van een watersnoodramp.

Bij zo’n catastrofe mag er volgens mij wel aanspraak worden gemaakt op een donatie uit het calamiteitenfonds. Maar Blok predikt nog meer onheil. Volgens de minister voor Wonen en Rijksdienst is volgend jaar ‘alle lucht uit de huizenmarkt verdwenen’. Ik kan mij daar alles bij voorstellen, maar voor de bespelers ervan zal dat dan toch wel een benauwde situatie opleveren; geen lucht, geen leven, zou ik denken.

Geen lucht en ook geen leven meer was er in augustus voor bijna honderd bouwbedrijven omdat ze op de fles zijn gegaan. Jammer voor de opdrachtgevers, schuldeisers en overblijvende aannemers dat een behoorlijk gedeelte daarvan weer een doorstart maakt en even vrolijk in een dikke bolide naar de golfbaan blijft rijden. De enige die er goed mee uitspringen zijn lepe curators.

Een andere grote polderramp is aangekondigd door de Aannemersfederatie Bouw & Infra Nederland, waar ze eindelijk wakker zijn geworden. Hoewel deze club jarenlang het opleidingsgebeuren volledig heeft verwaarloosd, luidt zij nu (naar aanleiding van een onderzoek) de noodklok over het toekomstig gebrek aan competenties. Hoezo toekomstig? Al decennia lang is de kwaliteit van het vakmanschap en het traject er naar toe een ondergeschoven aandachtsgebied binnen bouwend Nederland. Het voornemen, wat naar mijn mening te vrijblijvend is, van bijna twee derde van de mkb-ondernemers om zich in te gaan zetten voor het behoud van vakmensen zou een opsteker kunnen betekenen voor de regionale opleidingsbedrijven. Zou, want ik heb daar weinig vertrouwen in. De behoefte aan vast personeel staat haaks op de rotte flexmarkt die zij zelf mee hebben gecreëerd.

Dit jaar heb ik een bedenkelijk jubileum achter de rug; 25 jaar ‘roepende in de woestijn’. Als fanatiek prediker inzake de kwaliteit van beroepsopleidingen, vakmanschap, zingeving en bouwcultuur kreeg ik met mijn missie geen poot aan de grond bij zowel werkgevers- als werknemersverenigingen. Hun ambtelijke uitvoerders die over het algemeen het verschil niet kennen tussen een metselaar en een timmerman, waren al die tijd ziende blind en horende doof.

Harry Verhoeven, Studio Eyckehorst

Reageer op dit artikel