artikel

Flexwerken met 2.0 bugs

bouwbreed Premium

Tijd voor de tweewekelijkse agendasynchronisatie-avond in huize-Schouteren. Mijn vriendin geeft aan dat ze al drie keer heeft gezegd dat ze komende woensdag moet werken. Ik ontken dit voor de vorm en geef dan met: “Ik los het wel wéér op” mijn fout toe.

En dus mocht ik woensdagmiddag thuiswerken. Helemaal flexwerken 2.0. De kids met een tablet op de bank, ik met laptop aan het werk.

Relaxed. Je kan eindelijk wat e-mail wegwerken zonder allemaal lastige telefoontjes, babbelzieke collega’s of managers die denken dat het nu eens tijd is voor een goed gesprek met hun medewerkers, terwijl je aan een deadline zit. Nee, helemaal prima dit. Lekker aan de slag!

Deze productieve middag vervolgt zich daarna als volgt:

“Nee, natuurlijk moet je daar niet op drukken/aan trekken/op slaan/op gaan zitten!”

“Alsjeblieft jullie kunnen nu toch wel zelf je schoenen/jas aan/uit doen?”

“Eten! Hoe bedoel je, dat lust je niet? Waarom moet ik er dan twee boterhammen mee vol smeren? Vraag dan ook geen dingen als je niet weet wat het is!”

“Nee, papa gebruikt nu even de laptop dus even afblijven, nee, niet aan de stekker zitten anders valt die….”

Laptop weer opgestart. “Nee, zeur niet zo. Oké, jullie mogen me schminken maar daarna wil ik jullie echt niet meer horen, afgesproken? Ach meisjes, moet dit echt zo lang duren? Niet in mijn ogen. Ja, dat doet wel pijn en nee, dat is niet om te lachen. Zijn we nu eindelijk klaar? Ja, papa vindt het ook heel mooi. O goodie daar belt je moeder.

Je bent wat later? Tuurlijk joh, ik zorg voor het eten, ik heb al zo’n lekker productief dagje. Nee, ik weet het, jij hebt ook een echte baan.

Kids, ik ben heel even weg. Nee ff niet zeuren nu, ik ben zo terug.”

En zo kon het zijn dat ik een gezinsbox patat bestelde en de meewarige blikken van de snackbarhoudster en andere aanwezigen pas begreep toen ik mijn bezwete hoofd afveegde. Op mijn hand zag ik de kleuren groen en rood waarmee mijn dochtertjes een uur eerder met zo veel moeite een Shrek-uiterlijk hadden gecreëerd op mijn gezicht.

Reageer op dit artikel