artikel

Benut het potentieel van de autodidact

bouwbreed Premium

Een vriend attendeerde mij op een interessant artikel in Cobouw van 25 januari 2013, een blad dat in mijn eigen professie ver van mijn bed staat. Toch werd ik erdoor gegrepen en herkende ik er veel in. Het gaat om het stuk ‘Nieuw leiderschap nodig voor transitie’ door Twan van de Kerkhof en Menno Lammers. […]

Een vriend attendeerde mij op een interessant artikel in Cobouw van 25 januari 2013, een blad dat in mijn eigen professie ver van mijn bed staat. Toch werd ik erdoor gegrepen en herkende ik er veel in. Het gaat om het stuk ‘Nieuw leiderschap nodig voor transitie’ door Twan van de Kerkhof en Menno Lammers.

De auteurs vinden dat er ruimte moet worden gemaakt voor leiders die leiding geven op basis van wie ze zijn. Vanuit het hart en gevoel voor de organisatie. Met slechts een glazen wand tussen hen en de werknemer. Zonder transparantie geen herkenning. En zonder herkenning geen erkenning. “Leiderschap draait niet langer om de bergtop, de scepter, de troon en om macht, maar komt vanuit het hart van de leider in het hart van de organisatie”. Ik had het zelf niet beter kunnen verwoorden.

Ik heb een aantal van deze ‘potentieel nieuwe leiders’ aan mijn zijde. Die inderdaad werkzaam zijn in de bouwsector. Maar zo zijn er velen. Mensen die met hart en ziel het bedrijf runnen. Of beter gezegd redden. Zij die het vermogen bezitten en de persoonlijkheid om mensen voor zich te winnen en aan zich te binden. Maar bekleden vaak een midden- of niet-leidinggevende positie. Potentiële leiders die vanuit de modder omhoog zijn gekropen. Ongeschoold. Maar autodidact. Met een onbedwingbare honger naar kennis. En erkenning. Meer dan anderen hebben ze geworsteld en getwijfeld; over zichzelf; over het vermogen, maar vooral over het onvermogen van de eigen persoon. Een vaak, niet wezenlijke en ongefundeerde beperking, die diep in de persoonlijkheid geworteld is.

De keerzijde van het inspirerende verhaal is dat deze mensen vaak te veel weten en snel vooruit willen (en ook kunnen). Hun kritische tong wordt eerder lastig bevonden en juist zij lopen tegen blokkades op. En ontdekken de corruptie van de huidige top. het probleem van een langdurige transitie. De top van nu ziet nieuwe leiders dus niet alleen als omzet- en kennisgenerator. Maar ook als potentiële bedreiging. En zolang dat bewustzijn er niet is in de top, tja, komen we nog geen steek verder. Een ‘nieuw leider’ valt of staat met het aanbod van kansen. Vooralsnog worden er meer kansen verspeeld dan benut. Oorzaak en gevolg; in plaats van een doorgroei, vindt er een detachement plaats. En creëert de high potential op den duur aversie.

Dat kan bedrijven wel eens duur komen te staan. Want deze ‘nieuwe leiders’ zijn in veel gevallen ook een inspiratiebron voor anderen en waar één paard de kraal verlaat is het een kwestie van tijd voor anderen volgen.

Aldus een uit ervaring sprekende autodidactische mbo’er.

Reageer op dit artikel