artikel

commentaar /Crisis-cao

bouwbreed Premium

Werkgevers- en werknemersorganisaties vliegen elkaar al dagen in de haren over loonkosten, vakantiedagen en gesjoemel met arbeidsvoorwaarden. Belangrijke thema’s voor de bouw, zeker. Maar een slechter moment om stelling tegen elkaar te nemen, is nauwelijks denkbaar. De sector wacht, blijkens de voorspellingen van het Econmisch Instituut voor de Bouw (EIB) en verschillende banken, opnieuw een […]

Werkgevers- en werknemersorganisaties vliegen elkaar al dagen in de haren over loonkosten, vakantiedagen en gesjoemel met arbeidsvoorwaarden. Belangrijke thema’s voor de bouw, zeker. Maar een slechter moment om stelling tegen elkaar te nemen, is nauwelijks denkbaar. De sector wacht, blijkens de voorspellingen van het Econmisch Instituut voor de Bouw (EIB) en verschillende banken, opnieuw een zwaar jaar en is dan ook gebaat bij eensgezindheid. Eensgezindsheid over de aanpak van de crisis. Of beter gezegd: eensgezindheid over de manier waarop de pijn voor werkgevers én werknemers het beste kan worden verzacht.

In dat licht bezien is de weigering van vakbonden om te onderhandelen over een nieuwe bouw-cao onbegrijpelijk. In plaats van het gesprek aan te gaan, kozen ze voor verlenging van de vorige cao. Dit tot ongenoegen van werkgevers, die het cao-overleg wilden gebruiken om extra crisismaatregelen te treffen.

De woede van werkgevers is te begrijpen. Of je het nou met elkaar oneens bent of niet, weglopen voor cao-overleg doe je pas als er na vele onderhandelingsrondes geen akkoord in zicht lijkt te zijn, maar zeker niet als er nog nauwelijks een woord is gewisseld.

Anderzijds kan werkgevers worden verweten dat ze geen aparte crisis-cao hebben willen afsluiten. De oproep van FNV Bouw en CNV Vakmensen om in de huidige malaise geen afspraken voor de eeuwigheid te maken, komt niet onredelijk over – en is zelfs logisch. Prioriteit moet nu zijn: overleven. Om later verder te praten over stelsels die de positie van de bedrijven en hun werknemers in de bouw krachtiger kunnen maken.

Cao-partijen doen er verstandig aan om alsnog het gesprek met elkaar aan te gaan en daarbij alle opties open te laten. In het belang van de bedrijven en hun werknemers.

Reageer op dit artikel