artikel

Een boegbeeld zoek je niet

bouwbreed

Een boegbeeld zoek je niet

Ga je bij de staatssecretaris van Financiën op de koffie, hangt de Algemene Rekenkamer dat jaren later aan de grote klok, nét in de aanloop naar nieuwe verkiezingen.

Elco Brinkman blijkt namens de tabaksindustrie bij zijn partijgenoot Jan Kees de Jager te hebben gelobbyd. En met succes. De PvdA spreekt er schande van: er moet een einde komen aan de schimmigheid rond lobbyisten in Den Haag.

Zo goed als de tabakslobby blijkbaar is, zo slecht is die van de bouw. Oud-Tweede Kamerlid Leen van Dijke legde eerder al de vinger op de zere plek. Zelf lobbyt hij al jaren voor VolkerWessels, dus hij weet van de Haagse hoed en rand. Het moet anders, zegt hij. Van Dijke wil een ‘boegbeeld voor verandering in de bouw’. De twee experts die er hun licht over lieten schijnen, legden meteen de zwakke plek in de boegbeelden-business bloot.

De een zette zijn kaarten vooral op oud-bewindslieden. Oftewel op traditionele uithangborden als Brinkman en Nijpels. Mannen met veel contacten, een goede staat van dienst, scherp, energiek en die – om het plat te zeggen – te huur zijn. Echte boegbeelden in de ware zin des woords zijn dat niet. Maar ook Joop van den Ende, een suggestie van de andere expert, is dat niet. Althans, niet voor de bouw.

Van den Ende is namelijk niet te huur door willekeurig welke branche. Die bouwt gewoon zijn eigen branche. En precies dát maakt hem een fantastisch boegbeeld, in zijn geval voor de tv-, musical- en theaterwereld. Makelaardij? Cor van Zadelhoff. Interieurontwerp? Jan des Bouvrie. Architectuur? Rem Koolhaas. Een professional met de juiste contacten, die zoek je, die huur je. Een boegbeeld zoek je niet, die dient zich vanzelf aan – of niet natuurlijk.

Remco de Boer, directeur De Boer Communicatie- techniek en wetenschap

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels