artikel

Toekomst

bouwbreed

Een van de aantrekkelijkste kanten van de bouwcultuur was de typische humor. Was, want ruim de helft van de 550 lezers die reageerden op de grote Cobouw-enquête, geeft aan dat de esprit in de bouwnijverheid is afgenomen. Naast reacties op het verleden werd er ook naar de toekomst gekeken. Begrijpelijk dus dat het lachen je […]

Een van de aantrekkelijkste kanten van de bouwcultuur was de typische humor. Was, want ruim de helft van de 550 lezers die reageerden op de grote Cobouw-enquête, geeft aan dat de esprit in de bouwnijverheid is afgenomen. Naast reacties op het verleden werd er ook naar de toekomst gekeken. Begrijpelijk dus dat het lachen je wel vergaat bij deze volksondervraging. Hoewel volgens de onderzoekers de respondenten een representatief beeld geven van de bouwsector, heb ik mijn twijfels over de waarde van de uitslag. Nergens vind ik bijvoorbeeld iets terug over de toekomst van de regionale opleidingsbedrijven. Mogelijk omdat er geen toekomst lijkt te zijn voor dit belangrijke fenomeen. Voorafgaande kan geconcludeerd worden uit het spannende jongensboek ‘Bouwen zonder aannemer’ (Cobouw 16 mei), waarin staat dat bouwen sneller, beter en goedkoper kan als de hoofdbouwer buiten spel wordt gezet. Veel hoofdaannemers hebben zich geëvolueerd tot een inkoopbureau en daarmee zichzelf als vakspecialist overbodig gemaakt. Insiders binnen de bouwcultuur weten dat de inkoopmethode om toeleveranciers, onderaannemers, uitzendbureaus en eenpitters direct aan de principaal te koppelen, een trendbreuk aankondigt in het traditionele opdrachtgeverschap. Voorstanders van de vrije marktwerking worden op hun wenken bediend met deze aanpak, maar ik betwijfel of de branche blij mag zijn met de keuze van opdrachtgevers om af te stappen van de traditionele bouwondernemer. “Wat een aannemer kan, kan ik ook”, zal evenzo de opdrachtgever van de in aanbouw zijnde Venco Campus uit het Brabantse Eersel gedacht hebben. Volgens de ‘realisatiebegeleider’ van het project had de bouwheer in het verleden een aantal ‘teleurstellende’ ervaringen opgedaan en is er om die reden gekozen voor ‘bouwen in eigen beheer’. Deze aanpak heeft in de particuliere sector jarenlang de portemonnee van beunhazen gevuld en hun ruggen gesloopt. Binnen de miljoenen kostende campus, waar volgens de regionale krant dagelijks zestig man aan het werk is, is niet één leerling te bespeuren. Een verschijnsel dat zich op meer bouwplaatsen manifesteert, waar alleen maar wordt ‘ingekocht’. De vraag of opleiden een verantwoordelijkheid is voor het bedrijfsleven of een maatschappelijk belang dient, lijkt me met het oog op de toekomst moeilijk te beantwoorden.

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels