artikel

Gevangen zonlicht

bouwbreed

Onze energievoorziening zal in de toekomst een nog grotere rol gaan spelen in onze maatschappij. Enerzijds wordt de vraag steeds groter en vanwege schaarste zal de aandacht moeten verschuiven naar de niet-eindige bronnen, waaronder zonne-energie. De zon voorziet meer dan ruimschoots in onze wereldwijde energiebehoefte.

De pv-panelen waarmee zonlicht in elektriciteit wordt omgezet kennen echter een aantal nadelen. De gangbare siliciumcellen zijn kostbaar en je hebt relatief veel oppervlakte nodig voor een serieuze opbrengst. Daarnaast moet voor een maximaal rendement (14-16 procent) de oriëntatie optimaal zijn. Voor de inbedding in gebouwontwerpen kan dit voor beperkingen zorgen. Het vullen van alle zuid georiënteerde vlakken met de blauwe of zwarte panelen is voor de uitstraling niet altijd wenselijk.

Op de faculteit scheikundige technologie op de TU Eindhoven heeft men een vondst gedaan die van grote betekenis kan worden op de integratie van zonnecellen in de gebouwde omgeving, zonder dat we er iets van zien. Deze zogenaamde luminescent solar concentrator (lsc) maakt het mogelijk om met behulp van speciale fluorescerende kleurstoffen het zonlicht, onafhankelijk van oriëntatie, te vangen in een kunststof plaat en het vervolgens inwendig te reflecteren naar de randen waar het geconcentreerd op een smalle pv-strook valt. Hetzelfde principe dus, maar een wel heel elegante en bijna onzichtbare toepassing.

Het rendement is nu nog niet heel hoog (enkele procenten, verder onderzoek moet dit gaan verbeteren), maar er zijn ook maar heel weinig pv-cellen nodig voor een groot oppervlak. Het voordeel is wel dat de oriëntatie niet van belang is en dat je hiermee in feite heel veel objecten in de stedelijke omgeving kunt laten functioneren als verborgen energieopwekker. De randen van de kunststofpanelen zitten immers vaak opgesloten in een bevestigingslijst of – kozijn. Denk aan bushokjes, overkappingen, en geluidsschermen, maar ook gebouwgevels. De kleur en afmetingen zijn vrij te kiezen en het materiaal is lichtgewicht. Voor de architect kan het een uitdagend ingrediënt zijn om zijn ontwerp mee te behangen.

Het is nu aan de bouwsector om dit op te pikken. Een kruisbestuiving tussen de scheikunde en de bouwkunde is nodig om deze vondst praktijkrijp te maken en om de potentie van zonne-energie ten volle te gaan benutten.

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels