artikel

Verwerking van afval kan schoner

bouwbreed

Afval Energie Centrales en bodemassen zijn exponenten van een inefficiënt werkend afvalverwerkingssysteem, bedacht in de jaren tachtig. Het is tijd voor vernieuwing, vindt Wim Fleuren. Haal organisch afval intensiever op, vergist het afval tot biogas, scheid het verpakkingsafval en verkoop dit als grondstof. Zo krijgt de burger eindelijk zin in het scheiden van zijn afval.De afvalverbranders in Nederland kunnen het nog steeds niet geloven: Sinds kort zijn ze groen! Hun avi’s heten sinds kort Afval Energie Centrales. Ze zijn, na jaren Europese strijd, van de vermaledijde D10 status af (verbranden met het oog op vernietiging). Met een simpele politieke formule zijn ze, met exact dezelfde milieuprestatie, ineens groene energie gaan produceren. Als ze kunnen aantonen dat een deel van hun (rest)warmte positief wordt gebruikt, verwerven ze officieel de R1 status (verbranden met oog op energieopwekking). Met ‘n pennenstreek bestaat afval niet meer!

Vuurtje

U heeft wellicht zelf wel eens een vuurtje gestookt in uw achtertuin. Zou u een vuurtje stoken met het spul dat in de grijze container zit? Waarschijnlijk niet. Het brandt namelijk niet, het rookt, het stinkt en je houdt nog een groot deel onverbrande rommel over. Bij Afval Energie Centrales is dat niet anders: buren willen ze niet hebben, de centrales hebben een enorme rookgasreiniging nodig en ze houden ook nog wat over: De avi- bodemas. Energetisch gezien zijn afvalverbrandingsinstallaties daarom eerder te betitelen als inefficiënte wolkenfabrieken: een derde van de afvalmassa is immers inert of stenig en brandt niet. Een derde deel is gewoon water en dat brandt dus ook niet. Het overige deel (organisch afval, plastic en papier) wordt voor de helft gebruikt om het water te verdampen en het inerte deel op te stoken naar 1100 graden. De 15 procent die er per saldo over blijft wordt met een rendement van maar 35 procent omgezet in stoom én stroom. Maar daarmee zijn we er nog niet. We hebben nog een restje over. De gloeiend hete bodemas wordt met koud water afgekoeld en opgeslagen naast de installaties. Deze bodemassen werden afgezet op de bouwstoffenmarkt, maar sinds kort gooit Rijkswaterstaat roet in het eten. Rijkswaterstaat geeft aan met een enorme hypotheek te zitten: de bouwstoffen hebben namelijk een vlekje, het zijn ibc bouwstoffen. Miljoenen tonnen die reeds zijn verwerkt zijn zelfs ‘bijzondere categorie’. Ze zouden tegenwoordig als ‘niet toepasbaar’ worden gekwalificeerd.

Gevolg is dat de stenige fractie uit ons huisvuil inmiddels afzetproblemen kent. Gelukkig komt de minister de afvalverbranders tegemoet. Dank zij het opheffen van de ‘stortbelasting’ mogen de bodemassen zonder extra kosten ‘nuttig worden toegepast’ op een afvaldeponie. Om afdekkingen te maken, of tijdelijke wegen. Hoe dan ook: als we niet uitkijken belanden ze zo op de laagste trede van de ladder van Lansink: de stortplaats.

Wat is de uitweg uit deze onzinnige spaghetti? Die is minder ingewikkeld als wellicht zou lijken. Onder het motto ‘Afval is Voedsel’ zijn er recent proeven genomen in eendrachtige samenwerking tussen enkele gemeenten en hun burgers. Het bleek dat door het intensief ophalen van organisch afval (wekelijks, in warmere maanden twee maal per week) de natte en organische fractie bijna volledig uit de grijze container kon worden weggefilterd. Zonder de gevreesde maden of stank. Een tweede container kon alle verpakkingsafval (drankkartons, plastic en blik) afvangen, met een tweewekelijkse inzameling. Door serviceverbetering op de gemeentelijke milieuparken kon het ideaalplaatje verder worden geoptimaliseerd en hoefde uiteindelijk nog maar hooguit zes tot acht keer per jaar de grijze bak opgehaald te worden.

Het organisch afval kan worden vergist tot biogas tegen een laag tarief. Het verpakkingsafval kan makkelijk worden gescheiden en als grondstof worden verkocht. De paar ton bodemassen die dan nog worden geproduceerd in Afval Energie Centrales zijn waarschijnlijk van een dergelijk goede kwaliteit, dat Rijkswaterstaat zal springen om het aanbod. De burger krijgt op die manier eindelijk goede zin bij het scheiden van zijn afval. Hij draagt bij aan een écht schoon milieu en hij wordt beloond met een sterk verlaagde afvalstoffenheffing.

Neergaande lijn

Welbedacht: Afval Energie Centrales en bodemassen zijn exponenten van een inefficiënt werkend afvalverwerkingssysteem, bedacht in de jaren tachtig. Cradle to grave. Het is tijd voor wat vernieuwing. Het wordt tijd om de neergaande lijn op te pakken en een salto achterwaarts te maken. Gemeenten en burgers staan daarbij zij aan zij. Samen kunnen ze de cirkel sluiten.

En een aantal wolkenfabrieken ook.

Reageer op dit artikel

Gerelateerde tags

Lees voordat u gaat reageren de spelregels