artikel

Cobouw 50

bouwbreed Premium

Ik ben nooit zo van ranglijstjes. Er zijn er namelijk te veel. En dat vind ik verwarrend. Toch zijn lijstjes leuk. En betekenisvol. Ik heb altijd een paar lijstjes paraat voor als ik weer eens een klagende Nederlander tegenkom. We scoren in veel lijstjes in de top 5 van de wereld. We zijn (om maar […]

Ik ben nooit zo van ranglijstjes. Er zijn er namelijk te veel. En dat vind ik verwarrend. Toch zijn lijstjes leuk. En betekenisvol. Ik heb altijd een paar lijstjes paraat voor als ik weer eens een klagende Nederlander tegenkom. We scoren in veel lijstjes in de top 5 van de wereld. We zijn (om maar eens wat te noemen) rijk. Gelukkig. Goedopgeleid. Lopen veel marathons. En zijn een prettig land voor homo’s. Ook bij de presentatie van de Cobouw 50 blijken lijstjes te werken. Eerder deze week viel de reputatiemonitor van Building Business al in de bus. Ik hoor dat bedrijven al weken zenuwachtig met BB bellen over hun rangnummer. En als het zo ver is sturen de winnaars van gisteren bloemen naar die van vandaag. En laten opdrachtgevers (ja, ze bestaan nog!) weten het prettig te vinden zo bevestigd te krijgen dat ze eerder voor het goede bedrijf hebben gekozen. Ook bij de presentatie van de Cobouw 50 werkt het zo. Een directeur loopt blij rond om zichzelf te (laten) feliciteren. Lijstjes maken trots. En dat is mooi. Maar lijstjes gaan ook een beetje over gisteren. Het gaat over performance van gisteren. In de markt van eergisteren. Meestal uitgedrukt in zwarte cijfers. Zo kan een bedrijf het fantastisch hebben gedaan, maar dat schiet toch niet op dat de opdrachtgevers nu in staking gaan. Lijstjes maken de innovatieve onderstroom niet zichtbaar die bezig is de crisis te verslaan en zelfs nog met rode cijfers werkt. Lijstjes gaan dus eigenlijk net iets te veel over het verleden, terwijl de bouw- en vastgoedsector behoefte heeft aan lijstjes voor morgen.

Reageer op dit artikel