artikel

De faalkosten

bouwbreed Premium

Een bekend fenomeen in de bouw zijn de faalkosten. Juist in deze tijd zou je verwachten dat er nog harder ingezet wordt op het terugdringen ervan. De instrumenten zijn ervoor, de aandacht kennelijk niet, anders zouden ze nu niet juist hoger in plaats van lager worden. Maar het zijn niet de enige faalkosten. Veel erger […]

Een bekend fenomeen in de bouw zijn de faalkosten. Juist in deze tijd zou je verwachten dat er nog harder ingezet wordt op het terugdringen ervan. De instrumenten zijn ervoor, de aandacht kennelijk niet, anders zouden ze nu niet juist hoger in plaats van lager worden.

Maar het zijn niet de enige faalkosten. Veel erger zijn de bestuurlijke faalkosten waar slechts weinig over gezegd en nog minder over geschreven wordt. Toch zijn er juist deze week weer de nodige staaltjes zichtbaar geworden.

Neem bijvoorbeeld de Regiotram in Groningen. De aanbesteding is al aan de gang als het gemeentebestuur van Groningen ineens besluit om de stekker eruit te trekken. De voorbereidingskosten bedragen inmiddels al zo’n 40 miljoen euro nog afgezien van het wachtgeld voor de afgetreden wethouders.

Daar komen nog de nodige kosten bij. Reken maar dat de inschrijvers het niet pikken als nu ineens het hele project niet doorgaat. Zij hebben al fors wat kosten gemaakt. In deze tijd is dat niet vol te houden als de politiek zo aan het draaien is.

Onderling in bestuurlijk Nederland zet het ook kwaad bloed. Het besluit van de provincie Brabant om paal en perk te stellen aan megastallen heeft een aantal gemeenten forse schade opgeleverd. Een aantal heeft al schadevergoeding gekregen, anderen dreigen naar de rechter te stappen omdat de schadevergoeding in hun ogen te laag is.

Een ander bekend voorbeeld is het niet doorgaan van het Wieringerandmeer. Ook dat heeft de provincie het nodige geld gekost aan schadevergoedingen nog afgezien van al het geld dat al in de grondaankopen zat.

Vreemd dat hier niet meer commotie over ontstaat. Per slot van rekening gaat het hier om nutteloos uitgegeven belastinggeld waarvoor die arme belastingbetaler weer kan opdraaien.

Aan de andere kant is het goed. Stel je voor dat de commotie wel hoog zou oplopen. Geen bestuurder zal dan nog durven om beslissingen te nemen over prestigieuze projecten. De kans bestaat immers dat in het jarenlange voorbereidingstraject de zaak toch niet doorgaat. Dat zou slecht zijn voor de bouw. Dan maar liever wat faalkosten.

Reageer op dit artikel