artikel

Recultureren

bouwbreed Premium

Tijdens de verkiezingsperiode hoorde ik een van onze politici spreken over cultuur. Iets over dat we die ‘Neerlandsche cultuur’, in al haar facetten, koste wat kost moeten behouden en de regering alle instanties die zich daarmee bezighouden moet ondersteunen. Dat lijkt me niet alleen een onterechte, maar ook een onmogelijke opdracht. Cultuur is geen statisch […]

Tijdens de verkiezingsperiode hoorde ik een van onze politici spreken over cultuur. Iets over dat we die ‘Neerlandsche cultuur’, in al haar facetten, koste wat kost moeten behouden en de regering alle instanties die zich daarmee bezighouden moet ondersteunen. Dat lijkt me niet alleen een onterechte, maar ook een onmogelijke opdracht. Cultuur is geen statisch gegeven dat behouden moet blijven. Het zijn namelijk juist veranderingen (hoe groot of klein ook) die onze cultuur bepalen. Denk maar aan iets typisch Nederlands. Tulpen? Meegenomen uit het Verre Oosten. Aardappels? Uit Zuid-Amerika gejat. Klompen? Helaas, een Franse uitvinding. Kaas? Is wel het langst met de Lage Landen te associëren, maar de ontdekker liep ergens in de woestijn rond. Toch hebben we van deze vreemde producten één voor één unique selling points gemaakt. Het forceren van behoud is dan ook een gerichte aanslag in plaats van een reddingsactie. In deze tijd van crisis moeten we durven veranderen. Sommige vaste waarden zijn onhoudbaar door economische en maatschappelijke uitdagingen. Dit geldt natuurlijk nog veel sterker voor een bedrijfscultuur, waar de dynamiek veel groter is door kortere doorlooptijden en relatief grote invloeden van buitenaf. En ook bij een bedrijfscultuur is behoud helemaal niet verstandig. Alleen de kenmerken van de bedrijfscultuur die in die nieuwe omgeving gunstig zijn, moeten overgedragen worden naar het nageslacht en het bedrijf dat het snelst zijn ‘tulp’ of ‘klomp’ adopteert, loopt voorop. Cultuur is een continu aandachtspunt, en een van de belangrijkste stuurmiddelen om een organisatie klaar te maken voor nieuwe uitdagingen van de markt. En het leuke is: om een cultuur te veranderen, heb je ook nog eens je hele bedrijf nodig. Want welke medewerkers durven als eerste hun eigen verworven rechten ter discussie te stellen? Welk voorlopers gaan echt begrijpen dat alleen transparantie en samenwerking ook op lange termijn tot succes leiden? Kortom: wie bepaalt als eerste met al zijn medewerkers welke gedragingen tot een winnende business leiden? Dat klinkt als werk aan de winkel: niet reorganiseren, maar recultureren!

 

Bas Klaver

Kritieke Waarde

Reageer op dit artikel