artikel

Technische trots zonder jargon

bouwbreed Premium

Als een ingenieur trots is, vervalt hij vaak in technisch jargon. De burger bereik je daar niet mee, vinden Joost Hulsbos en Yuri Kiontke. Aannemers, ingenieurs en opdrachtgevers moeten samen hun projecten aan het publiek presenteren.

Op de InfraCampus van 2012 was het weer eens zover. Ingenieurs vonden dat andere ingenieurs niet trots genoeg waren op hun vak. De infrasector heeft weer durf en lef nodig. De in 1934 door historicus Johan Huizinga beschreven Nederlandse volksaard ‘nuchter en bescheiden’ wordt er blijkbaar met de paplepel ingegoten bij de technische universiteiten en hogescholen. Tijdens de sessie ‘Een ander geluid’ werd de vraag ‘durven we nog wel trots te zijn’ gesteld aan een young potential uit Rotterdam. Het antwoord luidde: yes we do.

Misvatting

Laten we dat antwoord nog maar eens herhalen: het vermeende gebrek aan trots is een veelvoorkomende misvatting. De ingenieur is juist enorm trots op zijn projecten. Andere beroepsgroepen kunnen nog wat leren van onze gedrevenheid waarmee wij oplossingen zoeken voor maatschappelijke problemen. Van het ontwerp van geluidsschermen langs de A2 tussen Holendrecht en Oudenrijn tot het plaatsen van een tunnelbak voor de Noord-Zuidlijn onder het Centraal Station van Amsterdam. Onze sector doet het! En zo voelen we het ook! Er is iets anders aan de hand. De ingenieur is trots genoeg, maar het lukt hem of haar niet om die trots over te brengen naar Henk. En naar Ingrid vaak helemaal al niet. Dat heeft twee oorzaken. De eerste oorzaak ligt in het spraakgebrek van de ingenieur. Als een ingenieur trots is, vervalt hij in technisch jargon. Hij blijft vaak steken in zijn technische trots. Glimmend en kwijlend wordt verteld hoeveel kuub asfalt en gehard beton in het project is verwerkt, daarmee de burger in totale verwarring achterlatend. Die wil weten hoeveel minuten hij eerder thuis is en hoe veel veiliger zijn kinderen naar huis kunnen fietsen. Beste collega-ingenieurs, ga eens terug naar de basis en denk vanuit de eindgebruikers! Vertel eerst eens hoe jouw project problemen die burgers ervaren vermindert. En laat daarna pas de technische details aan de orde komen. De tweede oorzaak is gelegen in de rolverdeling tussen opdrachtgever en opdrachtnemer bij de openstelling van projecten. Als het project wordt opgeleverd, presenteert de opdrachtgever het aan het grote publiek. Iedereen herinnert zich Camiel Eurlings met zijn spreekwoordelijke schop in de grond. Het ene lintje na het andere lintje van de spoedaanpakprojecten kon door hem worden doorgeknipt. Maar waar waren de ingenieurs en de aannemers? Wij vertellen graag het verhaal van de aannemers die ‘s nachts aan het werk zijn om de overlast bij de aanleg van de nieuwe stroken asfalt tot een minimum te beperken. Wij verwoorden graag het verhaal van de ingenieurs die voor het ontwerp en de doorrekening ervan hebben getekend, daarbij hun normale aantal werkuren regelmatig overschrijdend.

Algehele bewondering

Wij roepen opdrachtgevers op om samen met ons projecten aan het publiek te presenteren. Dan heeft ook de opdrachtnemer een podium om zijn trots te tonen aan het publiek. Ook wij steken graag een schop de grond in. Dat doen we namelijk wel vaker. Het trotse gevoel op techniek blijft te vaak beperkt tot het gezelschap van techneuten. Willen we de sprong van technische trots naar algehele bewondering kunnen maken, dan zullen we een paar hordes moeten overwinnen. Springt u met ons mee?

Voorzitter Jong Bouwend Nederland

Voorzitter Jong NLingenieurs

Reageer op dit artikel